1. Inhalt
  2. Navigation
  3. Weitere Inhalte
  4. Metanavigation
  5. Suche
  6. Choose from 30 Languages

افغانستان

کنسرتی برای مبارزه با مواد مخدر در کابل

"کمپ مادر" به سرپرستی لیلا حیدری کنسرتی را در شهر کابل برگزار کرد که پیام آن مبارزه با مواد مخدر است. نام لیلا حیدری از هنگامی با معتادان گره خورد او شیوه جدید مبارزه با اعتیاد را معرفی کرد.

در کنسرت مبارزه علیه اعتیاد و مواد مخدر هنرمندان محلی آواز خواندند و کسانی که توانسته اند اعتیاد خود را ترک کنند، شیوه های درمان این بیماری را تشریح نمودند.

حکیم حیدری، معتادی که توانسته سلامتی اش را بازیابد، خطاب به مادران و پدران مبتلایان به مواد مخدر گفت که باید زمینه های ترک اعتیاد فراهم شود: "پول، ثروت، قدرت نظامی و جامعه نمی تواند معتاد را از اعتیاد نجات دهد. ترک اعتیاد برنامه ای می خواهد که در این جا نمی شود تشریح کرد. اما باید چه کار کرد با معتادان، با سنگ زد، توهین کرد، تحقیر کرد چه کرد؟»

کمپ مادر از یک و نیم سال به این سو فعالیت می کند و می کوشد تا برای معتادان سرگرمی خلق کند؛ به آن ها اعتماد به نفس بدهد و برخی از حرفه ها را برای کسب درآمد به آن ها یاد دهد.

لیلا حیدری گفت با راه اندازی این کنسرت می خواهد حکومت و مردم افغانستان را به زیان های مواد مخدر متوجه کند. او گفت مواد مخدری که در افغانستان تولید می شود، زندگی بیش از یک میلیون افغان را تباه کرده است.

شماری از خوانندگان محلی در کنسرت مبارزه با مواد مخدر ترانه خواندند.

شماری از خوانندگان محلی در کنسرت مبارزه با مواد مخدر ترانه خواندند.

خانم حیدری گفت: "این کنسرت را گرفتم تا مردم توجه شان به مبارزه با مواد مخدر جذب شود. کشوری که تولید کننده مواد مخدر باشد، بیشتر از دیگر کشورها مصرف کننده دارد. من از مردم می خواهم که منتظر دولت ننشینید، علیه مواد مخدر واقعا مبارزه کنید. این پیام من است".

شیوه‌های درمان

افغانستان دارای بیش از یک میلیون معتاد است. شفاخانه های تداوی معتادان بسیار کمتر از آن است که به تمام این تعداد مبتلایان رسیدگی کنند.

از سوی دیگر، مراجعه و تداوی معتادان در این مراکز نیز موثر نبوده است؛ اما کمپ مادر توانسته شماری از معتادان را نجات دهد و آن ها را بار دیگر به جامعه برگرداند.

لیلا حیدری می گوید در نتیجه تلاش ها برای تداوی معتادان، تعدادی زیادی از آن ها پس از ترک اعتیاد به جامعه برگشته و به تاجران، کسبه کاران و افراد مفید جامعه تبدیل شده اند. او گفت معتادان به افرادی نیاز دارند که درد آن ها را درک کند: "من یک مادر هستم. معتادان مرا مادر می گویند. نمی دانم چقدر می توانم آن ها را درک کنم. آن ها نیاز به دارو و بسترهای شفاخانه ندارند. آن ها امکانات بسیار کم می خواهند؛ اما واقعا به حمایت پس از ترک اعتیاد نیاز دارند تا دوباره به اعتیاد رو نیاورند".

در سه سال اخیر بعضی از مناطق شهر کابل از جمله شهر کهنه، پل سوخته و شماری از قبرستان ها به محل تجمع معتادان تبدیل شده و زندگی را برای ساکنان این مناطق نیز دشوار کرده اند.

DW.COM