چرا جمع آوري اعانه براي قربانيان فاجعه سيلاب پاکستان دشوار است | آلمان و جهان | DW | 13.08.2010
  1. Inhalt
  2. Navigation
  3. Weitere Inhalte
  4. Metanavigation
  5. Suche
  6. Choose from 30 Languages

آلمان و جهان

چرا جمع آوري اعانه براي قربانيان فاجعه سيلاب پاکستان دشوار است

آلمانيها در پرداخت اعانه به آسيب ديدگان فاجعه هاي طبيعي وانساني درهمه جهان مشهوراند. با اينهم با وجود آبخيزيها وسيلابهاي مدهش اخير درپاکستان ، کمکهايي که تا اکنون درآلمان براي منظور جمع آوري شده اند، چشمگيرنمي باشند.

موسسات امدادی ازمردم آلمان تقاضا کرده اند تا بدون هرگونه پیشداوری به مردم پاکستان کمک کنند

موسسات امدادی ازمردم آلمان تقاضا کرده اند تا بدون هرگونه پیشداوری به مردم پاکستان کمک کنند

آلماني ها در حالت عادي مردماني اند که به ساده گي کمک مالي بشردوستانه ميکنند. مثلاً زمانيکه زمين لرزه بحري - سونامي- در اقيانوس هند و يا زلزله هاي در هايتي به وقوع پيوست؛ شمار زيادي از آلماني ها در يک مدت بسيار کوتاه دست بدست هم داده کمک مالي خود را با دست باز انجام دادند. اما اينبار کمک ها به پاکستان بسيار محدود و قطره وار صورت ميگيرد.

مثلاٌ بخش آلماني موسسه ي" اکسفام" تنها چند هزار يوروي محدود براي کمک به سيلاب زده گان پاکستان بدست آورده است.

رالف بينديکس رئيس بخش آلماني اين موسسه در اين ارتباط ميگويد:

" تفاوت بسيار مهمي که اين فاجعه از حوادث ديگر دارد اينست که اينبار تا حال 1600 و يا اندکي بيشتر از انسان ها جان هاي شانرا از دست داده اند و در حوادث ديگر يکباره صد ها هزار و يا بيشتر جان هاي خود را از دست داده اند.

به اين اساس چنان معلوم ميشود که توجه مردم و حکومت را براي جلب کردن کمک ها، زماني ميتوان سريعتر جلب کرد که به يکباره شمار کشته شده گان بالا باشد و اکنون نميتوان تنها با هوشدار دادن که اگر کار ي صورت نگيرد؛ ميتواند شمار زيادي از انسانها جان هاي خود را از دست دهند، براي جمع آوريها کمکهاي مالي موفقيتي داشته باشيم".

سفنيا کرويس، سخنگوي صليب سرخ آلمان يک دليل ديگر را که احتمال دارد در اين قسمت صدق کند، پيشکش ميکند: به عقيده او آلماني ها پاکستان را با نا آرامي ها و جنگ و خشونت ها ارتباط ميدهند.

" در آن جا حوادث بسياري که خود انسانها باعث ميگردند، اتفاق ميافتد. در واقعيت امر همواره کمک هاي مالي بسيار بطي است واز اين کمک ها دريغ مي شود".

يکي از نگراني هاي ديگر مردم آلمان اين است که به دليل فساد اداري و تأثيراتي است که سازمان هاي اسلامي در پاکستان دارند، ممکن کمک هاي مالي شان براي محتاجان نرسد. کلاوس تويپفر رئيس پيشين برنامه محيط زيست سازمان ملل متحد و معاون کنوني سازمان "کمک به گرسنگان " آلمان سعي ميکند تا اين نگراني مردم را برطرف کند. او در اين ارتباط ميگويد:

" سازمان هاي امداد رسان بسيار زود بعد از وقوع اين حادثه و تا جاييکه امکان دست يافتن به منطقه را پيدا کردند، آغاز به فعاليت کردند. مثلاً سازمان امداد رسان پروتستانت ها، دياکوني و يا هم کاريتاس در منطقه فعال شده اند و سازمان کمک به گرسنگان نيز با آنها يکجا کار ميکند.همه اين سازمان ها با سازمان هاي منطقوي همکاري دارند".

سفنيا کوخ از سازمان صليب سرخ اشاره به حوادث ديگري چون آتش سوزي در روسيه، آب خيزي در ايالت زاکسن آلمان و يا فاجعه طاعون نفت در خليج مکسيکو کرده تقاضادارد که نبايد از اين همه حوادث چشم پوشي کرد؛ بايد مثلاً قربانيان و محتاجان را در پاکستان کمک کرد. رولف بينيديگ از اکسفام اضافه ميکند:

" شما شاهد هستيد که حکومت، کمک هاي خود را درادامه ي يک روز دوچند کرد. آرزوي ما اين است که اين کار در سراسر جهان صورت گيرد تا آز آنچه ما ترس داريم در پاکستان واقع نشود".

پيترشتوتسله/ نبيله کريمي الکوزي

ويراستار: رسول رحيم