1. Inhalt
  2. Navigation
  3. Weitere Inhalte
  4. Metanavigation
  5. Suche
  6. Choose from 30 Languages

افغانستان

روسیه: جزیره ی بیابانی و غیرمسکونی

اولگ کاشین؛ یکی از شناخته شده ترین خبرنگاران تحقیقی و کاربر فعال روسی در تیوتر است. اواز منتقدان فقدان دموکراسی در روسیه است. سال 2010 او در حمله مهاجمان ناشناس به شدت زخمی شد.

این خبرنگار روسی که سه سال قبل به عنوان ویراستار کار می کرد، مجبور شد کارش را ترک کند. او وقتی بی کار شد موقعیت این را به دست آورد تا افکارش را آزادانه بیان کند. حالا وی در مورد تجربیاتش از وضعیت کار خبرنگاری و آزادی رسانه ها در روسیه نوشته است:

یک جزیره بیابانی و غیرمسکونی را تصور کنید؛ آنطوری که در فیلم های کارتونی در پای یک تک درخت در یک جزیره در اقیانوسی انبوهی از ریگ و خاک انباشته شده است. آیا نگران این هستید که این جزیره هیچ خانه اوپرا، میدان هوایی و اینترنت کافی ندارد؟ مطئناً که نه، چون این جزیره غیرمسکونی است و هیچ چیزی ندارد.

حالا این را در نظر بگیرید که چطور ممکن است در کشوری که هیچ وقت قدرت تغییر نمی کند، قدرت تقسیم نمی شود، محکه مستقل وجود ندارد، خودمختاری محلی نیست، جامعه مدنی ندارد، رقابت سیاسی نمی شود و کمبودی های بسیار دیگری وجود دارد، آزادی بیان وجود داشته باشد؟

گزارش دهی از چیزی که پوتین می خواهد

در روسیه کارمندان دولتی و اعضای پارلمان بسیاری هستند که هرکز حتی یک مصاحبه هم نداده اند، چرا که آنها مدیون کارفرمای شان هستند. آنجا همه چیز به رای رئیس جمهور بستگی دارد؛ کسی که در عین زمان رئیس همه چیز است.

من در واقع فکر می کنم پنهان کاری آنان صادقانه تر از فعالیت رسانه ها است. وزیران و اعضای پارلمان در هماهنگی قبلی در برنامه های رسانه می نشینند و با احتیاط کامل به سوال های از قبل طرح شده و هماهنگ شده با خبرنگاران و اصحاب رسانه پاسخ می دهند. واقعا نکته اصلی در راه اندازی این بازی که چیزی را نشان می دهد که اصلا وجود ندارد چیست؟

سه سال قبل من وظیفه ام را از دست دادم. این برای من بسیار دردآور بود، اما حالا من این را درک می کنم که بی کاری اجباری برای کسانی که در روسیه امروزی چیزی برای گفتن دارند، تنها راهی است که می توانند حرف شان را بزنند و از آزادی بیان برخوردار باشند.

نوشتن برای رسانه های مختلف به شمول دویچه وله چناچه من انجام می دهم از من یک مترجم آزاد ساخته است. در شرایط فعلی نقش من برجسته تر است، چون رسانه هایی چون روزنامه و تلویزیون ها به مخاطبان شان شانس این را نمی دهند که در یک گفتمان مستقیم شرکت کنند.

"من گزارش های تحقیقی تهیه می کنم تا جهان را تغییر دهم. من در مورد وقایع اخیر مه منجر به تصمیم گیری ها می شود گزارش می دهم"، من به این مقوله باور ندارم.

این ممکن است در کشورهایی که متفاوت تراز روسیه مدرن ساخته شده اند قابل تطبیق باشد. من به این قضیه به عنوان کارم برای تحریک مردم به ایجاد گفتگو می بینم. اما انجام این کار همزمان با این که کشورم در حال غرق شدن در یک بحران سیاسی جدید است، همواره دشوارتر می شود.

DW.COM