1. Inhalt
  2. Navigation
  3. Weitere Inhalte
  4. Metanavigation
  5. Suche
  6. Choose from 30 Languages

آلمان و جهان

خاستگاه "بهار عربی" آرام نمی گیرد

تونس، خاستگاه انقلاب هایی که به "بهار عربی" موسوم شده است، مدتی است که دوباره شاهد ناآرامی و اعتراض مردمی است. ده ها هزار تن شب چهار شنبه به جاده ها برآمدند و علیه حکومت تظاهرات کردند.

تظاهرکنندگان در پیش روی ساختمان مجمع قانون اساسی در باردو، حومه شهر تونس پایتخت این کشور تجمع کردند. تظاهرکنندگان خواستار کناره گیری حکومت به رهبری حزب اسلامگرای النهضه شدند.

شماری از تظاهرکنندگان عکس های دو سیاستمدار کشته شده اپوزیسیون، محمد براهیمی و شکری بلعید را با خود حمل می کردند. بسیاری شهروندان تونس به این باورند که حکومت در مسوولیت قتل این دو سیاستمدار شریک است.

تظاهرکنندگان در میدان ماردو شعار می دادند که «مردم خواستار سقوط رژیم اند». این همان شعاری است که در سال 2011 مردم در جریان تظاهرات علیه فرمانروای پیشین تونس، زین العابدین بن علی سر می دادند که منجر به کناره گیری او گردید.

قتل براهیمی باعث شروع اعتراض های جدید در تونس شد.

قتل براهیمی باعث شروع اعتراض های جدید در تونس شد.

بعد از کشته شدن براهیمی به تاریخ 25 جولای هر روزه تظاهراتی در تونس برگزار می شود اما تظاهرات شب چهار شنبه بزرگترین این اعتراض ها تا به حال بوده است. یک مقام پولیس تونس گفته است که حدود 40 هزار تن در این تظاهرات اشتراک کرده بودند.

بحران منجر به توقف کار مجلس موسسان شد

با توجه به این بحران سیاسی، مجلس موسسان تونس که به حیث پارلمان انتقالی کار می کند، فعلا جلسات اش را به تعلیق درآورده است. مصطفی بن جعفر، رییس مجلس موسسان تونس گفت فعالیت این مجلس تا زمانی که اپوزیسیون و حکومت وارد گفتگو نشوند، متوقف می ماند. او در تلاش است که با استفاده از روابط خود با رهبران سیاسی گفتگوی جدیدی میان طرف ها راه اندازی کند.

بن جعفر که حزب سکولار و سوسیال دموکراتیک اش به نام "التکتل" خواستار تشکیل حکومت جدید شده اما هنوز از حکومت ایتلافی خارج نشده است، گفت: «از همه می خواهم که در گفتگو سهم بگیرند».

بسیاری گروه های سکولار گفته اند تا زمانی که حکومت کنار نرود با آن گفتگو نمی کنند. اما حزب النهضه هرگونه گفتگوی مشروط به کناره گیری حکومت تحت رهبری اش را رد کرده است.

راشد غنوشی، رییس حزب النهضه گفته است که حکومت زیر فشار تظاهرات جاده ای کناره گیری نمی کند: «در رژیم های دموکراتیک، تظاهرات حکومت را تغییر نمی دهد. در رژیم های دیکتاتوری است که یک تظاهرات می تواند حکومت را سقوط دهد».

DW.COM