1. Inhalt
  2. Navigation
  3. Weitere Inhalte
  4. Metanavigation
  5. Suche
  6. Choose from 30 Languages

افغانستان

توافقنامه دند غوری بحث‌های داغی را دامن زده است

امضای یک موافقتنامه بین وزیر اقوام و قبایل و مقام‌های محلی بغلان با موسفیدان ولسوالی دند غوری، منجر به کشمکش‌هایی در داخل پارلمان شد و نمایندگان در جلسه عمومی روز شنبه برخورد فزیکی کردند.

Afghanistan Parlament

(عکس آرشیف)

حکومت افغانستان پس از آن هیاتی را به منظور حل مشکل امنیتی ساکنان دند غوری به بغلان فرستاد که ساکنان این ولسوالی دو هفته پیش از ناامنی و جنگ در این ولسوالی به رئیس جمهور غنی شکایت کردند.

هیاتی که از کابل به ریاست گلاب منگل وزیر اقوام و قبایل به بغلان رفت پس از بررسی اوضاع موافقتنامه‌ای را با موسفیدان ولسوالی دند غوری امضا کرد. براساس این موافقتنامه موسفیدان محل ضمانت کردند که هیچ کسی از این ولسوالی علیه نیروهای امنیتی شلیک نمی‌کند، در شاهراه ماین‌گذاری نمی‌شود و امنیت شاهراه بغلان- مزارشریف نیز تامین می‌گردد.

توافقنامه همچنین گفته است که نیروهای امنیتی نمی‌توانند بدون امر موسفیدان محلی بر خانه‌های مردم شلیک کنند و نیروهای کشفی به صورت خودسر نباید مردم را در دند غوری بازداشت کنند.

این توافقنامه انتقادهایی را به همراه داشت و برخی از نمایندگان گفتند که حکومت دند غوری را به طالبان واگذار کرده است.  گلاب منگل وزیر سرحدات و قبایل که روز شنبه 11 میزان 1394 توسط ولسی جرگه استجواب شد. آقای منگل گفت ادعاها در مورد واگذاری دند غوری را رد کرد: «شما اسناد را ببینید اگر من یک حرف از منافع وطن و ارزش‌های ملی و اسلامی عدول کرده باشیم، حاضر هستم که در پیشگاه شما استعفا دهم.»

آرامش در دند غوری

آقای منگل گفت که از امضای این موافقتنامه راکت‌پراکنی‌ها بر شهر پلخمری متوقف شد و باشندگان ولسوالی دند غوری که به دلیل جنگ شب‌ها خواب نداشتند به آرامش دست یافتند.

او افزود 1740 خانواده که در نتیجه جنگ از دند غوری فرار کرده بودند، دوباره به خانه‌های شان برگشتند و از خوشحالی اشک شوق ریختند. به گفته آقای منگل در نتیجه جنگ بغلان ده‌ها تن جان‌خود را از دست داده بودند و صدها خانه، مسجد و مکتب ویران شدند.

منگل گفت: «ما به موسفیدان و بزرگان قوم مراجعه می‌کنیم که اگر بتوانیم از راه مذاکره، مفاهمه و جرگه در محلات صلح را تامین کنیم. اگر جای تفنگ را صدای صلح، صدای موسفید و صدای عالم بگیرد، فکر نمی‌کنید که یک راه بسیار خوب است؟»

پناهگاه طالبان؟

اما شماری از نمایندگان گفتند که در نتیجه این توافقنامه، طالبان توانستند مکان امنی پیدا کنند و با خاطر آرام به تجدید قوا بپردازند. فرهاد عظیمی نماینده ولایت بلخ گفت: «این یک تجربه ناکام است و ناکام بوده است. من صراحتا اعلام می‌کنم که فقط موقع دادن به طالبان است برای تسلیح بیشتر طالبان و حملات آنان بر پلخمری و شاهراه مزار- کابل.»

صالح محمد سلجوقی نماینده هرات ابراز نگرانی کرد که خارج کردن مناطق از حاکمیت حکومت، عواقب زیانباری در پی دارد: «در یک نقطه کور وقتی حاکمیت دولتی متوقف می‌شود چه چیزی اتفاق خواهد افتاد. در همه مناطق ناامن مردم چنین موافقتنامه را امضا می‌کنند. اما شما می‌دانید که افغانستان قربانی یک توطئه است و ما باید افغانستان را از میان آتش به بیرون بکشیم.»

ستون پنجم شناسایی شود

از سوی دیگر در روزهای اخیر و به دنبال سقوط ولایت کندز در شمال شرق افغانستان، ادعایی وجود دارد که ستون پنجم دشمن در داخل ارگ رخنه کرده است و از طالبان حمایت می‌کند.

رییس جمهور غنی در پاسخ به این اتهامات گفت هر نماینده پارلمان و رهبر جهادی که اسنادی در مورد نفوذ عناصر ضد حکومتی دارد باید به امنیت ملی بسپارد تا مورد رسیدگی قرار گیرد.

تحلیلگران مسایل سیاسی می‌گویند هرکسی که چنین اتهاماتی را وارد می‌کند باید سند و مدرک داشته باشد تا مورد رسیدگی قرار گیرد و مجازات شود.

فاروق بشر استاد دانشگاه و آگاه مسایل سیاسی می‌گوید: «وقتی کسی نامش بد می‌شود و تهمت ناحق زده می‌شود در حالی که ثابت هم کرده نمی‌توانید بنابراین طرف مقابل نیز مجازات و جریمه نقدی نمی‌شود. بنابراین نه ستون پنجم موجود است و نه کسی می‌شناسد.»

آقای بشر می‌گوید ادعاها در مورد ستون پنجم سبب بدگمانی در بین مردم، نیروهای امنیتی و در نتیجه ضعف نظام خواهد شد.

DW.COM