1. Inhalt
  2. Navigation
  3. Weitere Inhalte
  4. Metanavigation
  5. Suche
  6. Choose from 30 Languages

آلمان و جهان

ترامپ غیر قابل پیش بینی باقی مانده است

بسیاری امریکایی ها به دونالد ترامپ به دلیلی رای دادند که او یک چهره تازه وارد به دنیای سیاست بود. در واقع ترامپ در چند ماه نخست پس از ورود به کاخ سفید چه کارهایی را در سیاست خارجی امریکا انجام داده است؟

اِریک گومِز از موسسه تحقیقاتی لیبرال محافظه کار "کیتو" صد روز اول کار دونالد ترامپ در کاخ سفید را بسیار دوستانه ارزیابی کرده است. به قول وی روش دونالد ترامپ در سیاست خارجی ایالات متحده امریکا نسبت به بارک اوباما رئیس جمهوری پیشین این کشور کم تر متفاوت بوده است. گومز افزوده است که ترامپ اداره امور در این مدت را تحت فشار ترکیبی از سیاست، روابط دیپلوماتیک و نظامی به پیش برده است. به قول وی سیاست های ترامپ را از قبل نمی توان پیش بینی کرد، زیرا او اکثر اوقات دیدگاهش را تغییر می دهد، و دلیل آن اینست که ترامپ با روابط سیاست خارجی آشنایی ندارد.

سیاست خارجی نوسانی

مایکل ویرز یکی از تحلیلگران موسسه تحقیقاتی "مرکز توسعه امریکا" نیز دیدگاه مطرح شده را در خصوص نوسان در سیاست خارجی ترامپ تائید می کند. ویرز می گوید که ترامپ در نخستین مرحله مناسبات با چین این پرسش حساس را مطرح کرد که آیا تایوان مربوط به چین می شود یا خیر. مایکل ویرز افزود که ترامپ عملاً در همچو مسایل بدون تدبیر عمل کرده است.

به گفته وی ترامپ از سوی مشاورینی که اجندای محافظه کارانه و راست افراطی دارند، احاطه شده است، به شمول نظامیان زیادی مانند جیمز ماتیس وزیر دفاع و یک جنرال پیشین نیروی دریایی امریکا. میشایل ویرز می افزاید: "در تاریخ اداره ایالات متحده امریکا، از زمان رئیس جمهور فرانکلین روزولت تا حال، در هیچ کابینه ای بیشتر از یک جنرال نداشت". اگر مک ماستر مشاور امنیت ملی دونالد ترامپ، که او نیز یک نظامی ارشد و مجرب بوده است، نیز در این ردیف شمرده شود، در آنصورت می توان گفت که در اطراف ترامپ شمار زیاد نظامیان قرار دارند.

آیا سیاست خارجی ایالات متحده با خطر "نظامی شدن" روبروست؟ اریک گومز از انستیتوت "کاتو" می گوید که ترامپ در هیچ صورت از استفاده از "قوت نظامی" دریغ نمی کند. این تحلیلگر به عنوان مثال از بمباران یک پایگاه هوایی نیروهای بشاراسد در سوریه و همچنان پرتاب "مادر بمب" بر پناهگاه های گروه تروریستی موسوم به "دولت اسلامی" در شرق افغانستان نام برد. از جانب دیگر، فراهم آوری امکانات نظامی ایالات متحده برای عربستان سعودی در جنگ داخلی یمن هم بخش دیگر دلایل اریک گومز بر گرایش نظامی ترامپ در تحولات جاری دانسته می شود. گومز فکر می کند که در درگیری جاری یمن باید ایالات متحده امریکا خود را اصلاً "بیرون بکشد".

USA greifen syrischen Luftwaffenstützpunkt an (picture-alliance/AP Photo/Syrian government TV)

حملات هوایی ایالات متحده بر یک پایگاه هوایی در سوریه

گومز می افزاید که در بحران های چند هفته گذشته، چون حمله دوباره با گاز سمی در سوریه و وضعیت افغانستان، ایالات متحده هنوز هم با خشونت نظامی پاسخ داده است. اریک گومز این واکنش ها را به فال بد گرفته می گوید که با چنین روش وجود یک استراتیژی منسجم سیاست خارجی، به نظر نمی رسد.

شباهت ها با بحران کیوبا در سال ۱۹۶۲

جک جینس از "انستیتوت امریکایی برای مطالعات معاصر آلمان" در دانشگاه جانز هاپکینز، نگران است که بحران کوریای شمالی مبادا اوج بگیرد. کوریایی شمالی نه تنها دارای بمب اتوم است، بلکه این کشور راکت های قاره پیما را نیز دارا می باشد. جک جینس وضعیت کنونی کوریای شمالی را با بحران کیوبا در سال ۱۹۶۲ به مقایسه می گیرد. در آن زمان حکومت ایالات متحده می خواست مانع استقرار کلاهک های هسته ای و راکت های حامل آن از شوروی سابق در کیوبا گردد. جان اف کنیدی رئیس جمهور آنوقت ایالات متحده در این رابطه از گروهی از آگاهان نظامی مشورت خواست. جک جینس می گوید که ترامپ فاقد مشاورین مجرب با گزینه های عملی است، و از سوی دیگر شماری از کرسی های وزارت در ایالات متحده نیز تا هنوز خالی اند. به بیان جینس، از همین خاطر روند تصمیم گیری ترامپ با تاثیرات "غریزی" به همراه می باشد.

از همین رو ارزیابی صد روز اول کار ترامپ از سوی مایکل ویرز انتقادی پایان می یابد. او دونالد ترامپ را در یادگیری این "اساساً ناتوان" خوانده و گفته است که او بسط توجه وسیع ندارد. به بیان این آگاه امور، ترامپ همچنان فاقد حس کنجکاوی و علاقه به جهان است. ویرز افزوده است که ترامپ هنوز اطلاعات خود را از طریق کانال های خبری تلویزیون های محافظه کار بدست می آورد، او عاشق خود است و دوست دارد مورد پذیرش قرار داشته باشد.

مایکل ویرز خلاصه می کند که دونالد ترامپ اساساً یک شخصیت کاملا غیرسیاسی با ویژگی مهلک برای یکی از مهمترین موقف ها در سطح جهان است.

دویچه وله/ ا.ج- ص.ا

DW.COM