1. Inhalt
  2. Navigation
  3. Weitere Inhalte
  4. Metanavigation
  5. Suche
  6. Choose from 30 Languages

جامعه و فرهنگ

برادران گریم، احیاگران زبان و افسانه های آلمانی

بیستم دسمبر سال 2012 مصادف با دوصدمین سالگرد نشر نخستین جلد افسانه های کودکان برادران گریم بود. این دو نه تنها افسانه های عامیانه آلمانی را جمع آوری کردند، بلکه در زمینه زبان آلمانی نیز تحقیقات وسیعی انجام دادند.

برادران گریم آرمان بزرگی در سر داشتند: آنها می خواستند بخشی از تاریخ فرهنگ آلمان را از دست برد زمانه حفظ کنند. آلمان در آغاز قرن نوزدهم کشور چند پارچه بود، نا آرامی های سیاسی، مبارزه بر سرقدرت و فتوحات نظامی در آن جریان داشت. این امر دو برادر یاکوب و ویلهلم گریم را متاثر می کرد. آن ها آروزی یک ملت متحد را داشتند و در این راستا شروع به تحقیق در حوزه زبان سرزمین شان کردند. این دو برادر به جمع آوری قصه های عامیانه و اسطوره ها اقدام کردند و به این وسیله یک رشته پژوهشی را بنیان گذاری کردند که تا آن زمان وجود نداشت.

برادران گریم در این زمینه صدها اثر نوشتند. از آن جمله می توان از شاهکارهایی مانند «لغت نامه آلمانی»، «اسطوره آلمانی» و «دستور زبان آلمانی» نام برد.

عدم قدردانی

برادران گریم در آن زمان کار بی سابقه ای را در عرصه ادبیات آلمانی به ثمر رساندند: در آن زمان هیچ انستیتوتی برای دستور زبان وجود نداشت که آن ها به آن مراجعه کنند. چاپ خانه ای نیز وجود نداشت که بخواهد افسانه های آن ها را نشر کند. این کاملاً مبهم بود که آثار آن ها روزی به چه سرنوشتی دچار خواهد شد.

پروفیسور اشتِفِن مارتوس که یک زندگینامه پر حجم در باره این دو برادر نوشته، می گوید: «پشتکار آن ها به همان اندازه حیرت آور و معجزه آسا است که سماجتی که آن ها در پیگیری تحقیقاتشان در زمینه زبان از خود نشان دادند».

پشتکار برادران گریم به ثمر نشست: افسانه های کودکان آن ها تا امروز یک موفقیت جهانی است؛ این دو به عنوان پایه گزاران دستور زبان آلمانی شهرت یافته اند. این که در آغاز، فعالیت هایشان کمتر مورد قدردانی قرار می گرفت، متاثرشان نکرد.

پدر برادران گریم زمانی وفات کرد که این دو 10 و 11 سال داشتند. مدت زیادی نگذشت که این دو برادر نقش سرپرست خانواده شان را به عهده گرفتند. یاکوب 17 ساله بود که خانه را ترک گفت تا در شهر ماربورگ به تحصیل در رشته حقوق آغاز کند، یک سال بعدتر، برادرش ویلهلم نیز به همان شهر رفت.

یاکوب بعد از چند سمستر، تحصیل را رها کرد و هر دو برابر به تحقیقاتشان شروع کردند. آن ها در همه دوران زندگی شان، مقام های مهمی را به عهده داشتند و درآمدشان را به عنوان کتابدار، خبرنگار، دیپلمات و بعدتر به عنوان پروفیسور کمایی می کردند.

اما در تمام طول این مدت قلب آن ها همواره برای یک چیز می تپید: مطالعات زبان آلمانی و جمع آوری افسانه ها و قصه های این زبان. هردو در سنین 25 و 26 سالگی، نخستین آثارشان را نشر کردند. از آن جمله می توان از "اشعار قهرمانان دنمارک قدیم، اشعار داستانی و افسانه ها" از ویلهلم و "درباره سرودهای شاهکاری آلمان قدیم" از یاکوب نام برد.

این دو برادر که با این سماجت و پشتکار به تحقیق زبانی مشغول بودند، چه خصوصیاتی داشتند؟ اندریاس دورینگ، کارگردان تیاتر جدید در شهر گوتینگن که نمایشنامه ای را درباره این دو برادر در سال روان به صحنه آورده، می گوید: «آن ها شخصیت های جنجالی داشتند و اخلاق گرا بودند». این دو در آن زمان خار چشم استادان دانشمند بودند و مشاجرات سختی با آن ها داشتند. اما برادران گریم زیر بار این همه فشار نمی رفتند و به کارشان ادامه می دادند. آن ها تیمی شکست ناپذیر بودند، با وجود این که شخصیت های بسیار متفاوتی از هم داشتند.

ویلهلم با حجب و معاشرتی و یاکوب بیشتر جدی و گوشه گیر بود. اما با این وجود، آن ها در تمام دوران زندگی شان به هم یاری و کمک می رساندند.

برادران گریم تا پایان عمرشان به صورت خستگی ناپذیر کار می کردند. ویلهلم در سال 1859 به سن 73 سالگی و یاکوب در سن 78 سالگی در سال 1863 جهان را ترک گفت. اما آن ها نتوانستند پروژه بزرگشان را تکمیل کنند. صد سال بعد از آن، «لغت نامه آلمانی» توسط بیش از صد دانشمند فرهنگ و زبان آلمانی تکمیل شد. این یک پروژه بی همتا بود، همانگونه که برادران گریم بی همتا بودند.

DW.COM