1. Inhalt
  2. Navigation
  3. Weitere Inhalte
  4. Metanavigation
  5. Suche
  6. Choose from 30 Languages

افغانستان

افغان‌ها بعد از یک سال خونین چشم به راه تغییر اند

افغانستان سال سرنوشت ساز 2014 را پشت سر می‌گذارد، اما با انبوهی از مشکلات مانند افزایش شورشگری و ناامنی، بدتر شدن وضعیت اقتصادی و افزایش تلفات ملکی وارد سال جدید میلادی می‌شود.

گرایم سمیت، تحلیلگر مسایل افغانستان در گروه بین المللی بحران در سال 2005 فاصله 14 ساعته میان کابل و قندهار را با موتر از طریق سرک جدیداً ساخته شده در ظرف شش ساعت طی کرد. سمیت می‌گوید که حالا 13 سال بعد از سقوط رژیم طالبان توسط حمله نیروهای بین المللی زیر رهبری امریکا و سرازیر شدن میلیاردها دالر، سفر در این مسیر 460 کیلومتری به معنی این است که کسی حکم مرگ خود را امضا کند.

این تحلیلگر گروه بین المللی بحران با اشاره به خرابی سرک کابل – قندهار بر اثر انفجار ماین‌های جاسازی شده و توقف مسافرین در پوسته‌های امنیتی و همچنان توسط طالبان می‌گوید: «برای یک خارجی مانند من، فعلاً سفر در این مسیر کاملاً کشنده است و با توجه به افزایش شورشگری، برای مدت‌های طولانی چنین خواهد ماند.»

نیروهای امریکایی و ناتو تا چند روز دیگر به صورت رسمی نقش حمایتی می‌گیرند و افغانستان با سپری کردن خونبارترین سال بعد از شروع مداخله نظامی بین المللی در 2001، باید خود مسیر خود را تعیین کند. سال 2014 میلادی تلفات مردم ملکی و نیروهای امنیتی افغانستان به یک ریکورد تازه رسید.

البته دلایلی برای خوش‌بینی محتاطانه وجود دارد. رئیس جمهور جدید وعده سپرده است که اصلاحات ایجاد می‌کند، فساد را ریشه کن کرده و مناسبات با کشور همسایه‌اش پاکستان را بهبود می‌بخشد که از مدت‌های طولانی فکر می‌شود به طالبان پناهگاه داده است. اما رئیس جمهور اشرف غنی در تلاش‌هایش برای اصلاح نیروهای امنیتی و حکومت آغشته به فساد با چالش‌های بزرگ مواجه است و طالبان گفته اند تا زمانی که یک سرباز خارجی هم در افغانستان حضور داشته باشد دست از جنگ بر نمی‌دارند.

ایالات متحده امریکا و ناتو تا چند روز دیگر (31 دسمبر) اکثر نیروهای خود را از افغانستان بیرون می‌کنند و از 140 هزار سرباز در سال 2010 تنها 13500 سرباز برای مشوره و آموزش دهی به نیروهای امنیتی افغانستان باقی می‌مانند.

این نیروها جنگی را به عقب خود می‌گذارند که مانند هر زمان دیگر در 13 سال گذشته داغ است. سال 2014 خونین‌ترین سال برای مردم ملکی افغانستان عنوان شده است. از سال 2008 که نمایندگی سازمان ملل متحد شمارش تلفات ملکی را در افغانستان شروع کرد، در سال 2014 برای نخستین بار شمار افراد ملکی کشته و زخمی شده نزدیک به مرز 10 هزار تن رسیده است.

نیکولاس هایسوم، فرستاده ارشد ملل متحد در افغانستان می‌گوید که در 11 ماه گذشته یعنی تا آخر ماه نوامبر، 9617 فرد ملکی در افغانستان کشته و زخمی شده اند. از این میان، 3188 تن کشته و 6429 تن دیگر زخمی شده اند. گفته شده است که حملات طالبان عامل 75 درصد این تلفات است.

امانویل نانینی، هماهنگ سازنده برنامه‌های سازمان کمکی بین المللی ایمرجنسی در کابل می گوید که همزمان با پایان عملیات نیروهای امریکایی و ناتو، شورشیان در سراسر کشور ساحاتی را تصرف می‌کنند، در روستاها و شهرها خطوط جنگی ترسیم می‌کنند و مردم ملکی را در مقابل مخاطرات بالا قرار می‌دهند.

تلفات نیروهای امنیتی افغانستان نیز همزمان با افزایش نقش شان در جنگ به ریکورد تازه رسیده و تنها در سال جاری حدود پنج هزار کشته داده اند. در حالی که در 13 سال گذشته نیروهای بین المللی در مجموع 3500 کشته داده اند که 2210 تن آن‌ها امریکایی بوده اند.

DW.COM

مشکلات افغانستان به شورشگری خلاصه نمی‌شود. روند طولانی و جنجالی انتخابات 2014 بلاتکلیفی نسبت به آینده را بیشتر و سرمایه گذاری را کندتر ساخته است. در اوایل سال هر دالر امریکایی با 50 افغانی تبادله می‌شد و حالا ارزش افغانی در مقابل دالر به 58 سقوط کرده است.

مصارف زندگی در افغانستان افزایش یافته و کشور هنوز هم به واردات وابسته است. رشد اقتصادی افغانستان که دو سال قبل دو رقمی بود، با کاهش کمک‌های خارجی در آستانه خروج نیروهای بین المللی کاسته شده است. کانگرس ایالات متحده امریکا کمک‌ ملکی به افغانستان را در سال جاری مالی به 1،12 میلیارد دالر کاهش داده است که چیزی کمتر از نصف 2،29 میلیارد دالر در سال گذشته است. رئیس جمهور اوباما خواستار تخصیص 1،59 میلیارد دالر کمک برای سال 2015 شده است.

نادر نادری، رئیس مرکز تحقیقاتی موسوم به اداره تحقیق و ارزیابی افغانستان، می‌گوید که با ختم سال جاری میلادی رشد تولید ناخالص داخلی افغانستان به زیر صفر سقوط خواهد کرد: «این یک علامت بسیار بسیار نگران کننده است.»

با وجود این، مسیر یک دهه گذشته کاملاً سیر نزولی ندارد. بانک جهانی گفته است که در یک دهه گذشته یعنی از 2002 تا 2012، تولید ناخالص سرانه از 186 دالر به 688 دالر و نام نویسی برای مکتب ابتدایی از 19 به 72 درصد افزایش یافته است. مرگ و میر مادران نزدیک به نصف کاهش یافته و امید به زندگی افزایش قابل ملاحظه داشته است.

سمیت می‌گوید: «کسی به صورت جدی این را انکار نمی‌کند که امروز احتمال این که یک زن در هنگام ولادت بمیرد کمتر است و این احتمال زیاد است که کودک متولد شده به سن پنج سالگی برسد. وقتی او به پنج سالگی رسید، به احتمال زیاد شانس مکتب رفتن دارد.»

اما راه درازی در پیش است. نادری می‌گوید که هنوز هم افغان‌ها برای تداوی‌های پیچیده صحی باید به خارج بروند. او می‌افزاید که چالش‌ها در سال 2015 زیاد خواهد بود. به گفته نادری در مورد نیروهای امنیتی افغانستان می‌توان محتاطانه خوشبین بود که مانع پیشروی طالبان شوند.