1. Inhalt
  2. Navigation
  3. Weitere Inhalte
  4. Metanavigation
  5. Suche
  6. Choose from 30 Languages

Ανώτατη εκπαίδευση

To Eλεύθερο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου

Το Ελεύθερο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου βρισκόταν κάποτε στη σκιά του Χούμπολτ. Πλέον το έχει ξεπεράσει στη σειρά κατάταξης στην λίστα των κορυφαίων γερμανικών πανεπιστημίων.

Το Βερολίνο αποτελεί ανέκαθεν πόλο έλξης φοιτητών από όλο τον κόσμο. Μαζί με το Παρίσι, το Λονδίνο και τη Νέα Υόρκη αποτελούν κατά παράδοση τις σημαντικότερες μητροπόλεις των τεχνών και των γραμμάτων. Η γερμανική πρωτεύουσα είναι ιδιαίτερα ελκυστική και για έναν ακόμη λόγο: οι τιμές στέγασης και διαβίωσης είναι πολύ προσιτές για φοιτητές και νέους επιστήμονες. Το Ελεύθερο Πανεπιστήμιο (FU Berlin) έχει 28.000 εγγεγραμμένους φοιτητές. Το 17% των προπτυχιακών φοιτητών προέρχονται από το εξωτερικό ενώ σε επίπεδο διδακτορικού το ίδιο ποσοστό ανέρχεται στο 23%. Ανάμεσα στα 150 διαφορετικά γνωστικά πεδία που διδάσκονται, ξεχωρίζει η Ιατρική. Με έδρα το πανεπιστημιακό νοσοκομείο Charité που λειτουργεί με την επιστημονική σύμπραξη του Ελεύθερου Πανεπιστημίου και του Χούμπολτ, η Ιατρική Σχολή αποτελεί τη μεγαλύτερη στην Ευρώπη.

Διαρκής παρουσία στη λίστα των «πανεπιστημίων ελίτ»

Το Ελεύθερο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου βρισκόταν στη λίστα των κορυφαίων γερμανικών πανεπιστημίων ήδη από το 2007. Πέντε χρόνια μετά, εν έτει 2012 έλαβε νέα διάκριση στο πλαίσιο του διαγωνισμού αριστείας, βελτιώνοντας τις επιστημονικές του επιδόσεις. Θεωρείται κορυφή στον χώρο των ανθρωπιστικών σπουδών, προσελκύοντας κάθε χρόνο πλήθος νέων ερευνητών. Εξέχουσα θέση κατέχει το «Dahlem Humanities Center», μεταξύ άλλων, για την έρευνα στον τομέα των εβραϊκών και αραβικών σπουδών. Το «Center for Area Studies» επικεντρώνεται στη συστηματοποίηση των ερευνών που αφορούν στη Βόρεια και Λατινική Αμερική, την Ανατολική Ευρώπη, την Ανατολική Ασία και τη Μέση Ανατολή. Κορυφαίο στην Ευρώπη θεωρείται και το Ινστιτούτο Πολιτικών Επιστημών Ότο Σουρ (Otto-Suhr-Institut).

Διεθνείς διασυνδέσεις

To κτίριο Henry Ford στο Ελεύθερο Πανεπιστήμιο Βερολίνου

To κτίριο Henry Ford στο Ελεύθερο Πανεπιστήμιο Βερολίνου

Ένα από τα κύρια χαρακτηριστικά του Ελεύθερου Πανεπιστημίου του Βερολίνου είναι ο διεθνής προσανατολισμός και η εξωστρέφειά του. Με πολλά προγράμματα στα αγγλικά αλλά και με το λεγόμενο «Παγκόσμιο Πανεπιστημιακό Δίκτυο», κατάφερε να πείσει την κριτική επιτροπή του διαγωνισμού αριστείας για δεύτερη συναπτή φορά. Στόχος του είναι μέσα στην επόμενη πενταετία να ενισχύσει τις σχέσεις του με πανεπιστήμια του εξωτερικού, εστιάζοντας κυρίως στην προσέλκυση νέων επιστημόνων. Για λόγους τόνωσης της διεθνούς συνεργασίας, ενημερωτικά αλλά και ερευνητικά γραφεία του βρίσκονται σε άλλες πόλεις του πλανήτη: από τις Βρυξέλλες μέχρι το Κάιρο και Νέο Δελχί και από τη Νέα Υόρκη μέχρι τη Μόσχα, το Πεκίνο και το Σάο Πάολο.

Veritas - Justitia - Libertas

Τροπικά φυτά στον βοτανικό κήπο του πανεπιστημίου

Τροπικά φυτά στον βοτανικό κήπο του πανεπιστημίου

Ο διεθνής προσανατολισμός του Ελεύθερου Πανεπιστημίου έχει τις ρίζες του στα πρώτα χρόνια μετά τη λήξη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Με την επικράτηση των συμμαχικών δυνάμεων και τον χωρισμό του Βερολίνου σε ανατολικό και δυτικό, το παλιό πανεπιστήμιο του Βερολίνου (Χούμπολτ) πέρασε στη ρωσική ζώνη κατοχής. Με πρωτοβουλία των ΗΠΑ και τη συνδρομή των υπόλοιπων συμμαχικών δυνάμεων, ιδρύθηκε το 1948 το Ελεύθερο Πανεπιστήμιο στο δυτικό Βερολίνο. Εξαρχής διακρίθηκε για τον ανοιχτό χαρακτήρα του, ενώ σύντομα ξεκίνησαν οι ακαδημαϊκές συνεργασίες με άλλα πανεπιστημιακά ιδρύματα της δυτικής Ευρώπης και των ΗΠΑ. Σήμερα η κληρονομιά αυτή εξακολουθεί να καρποφορεί, με τις διασυνδέσεις του με ξένα πανεπιστήμια να αγγίζουν τις 150. Το πράσινο campus στο νοτιοδυτικό Βερολίνο αποτελεί έτσι ένα από τα σημαντικότερα πανεπιστημιακά κέντρα της Γερμανίας αλλά και της Ευρώπης.

«Veritas - Justitia – Libertas» ( Αλήθεια – Δικαιοσύνη- Ελευθερία) είναι το αξιακό τρίπτυχο πάνω στο οποίο βασίζει τη λειτουργία του το Ελεύθερο Πανεπιστήμιο, το οποίο αποτελεί εδώ και δεκαετίες κοιτίδα νέων ιδεών, κοινωνικών αγώνων και πρωτοπορίας. Στην ιστορία έχουν μείνει οι φοιτητικές διαδηλώσεις του 1968 με αίτημα «περισσότερη εξωστρέφεια, ισότητα και δημοκρατία»

Suzanne Cords / Δήμητρα Κυρανούδη

Υπεύθ. σύνταξης: Κώστας Συμεωνίδης

Εξωτερικοί σύνδεσμοι