1. Inhalt
  2. Navigation
  3. Weitere Inhalte
  4. Metanavigation
  5. Suche
  6. Choose from 30 Languages

Επισκόπηση τύπου

Χωρίς ψευδαισθήσεις για την επιρροή της Τουρκίας;

«Απογοήτευση στη Λευκωσία – η Τουρκία εμμένει στη θέση ότι στην Κύπρο υφίστανται δύο κράτη» τιτλοφορεί αναλυτικό δημοσίευμά της η γερμανική εφημερίδα Süddeutsche Zeitung για τις εξελίξεις στον ενδοκυπριακό διάλογο.

default

"Στην πρώτη συνάντηση κορυφής των δύο ηγετών αναπτερώθηκαν οι ελπίδες για έναν κυπριακό δρόμο" (25.06.08, SZ)

«Μια εβδομάδα πριν από την συνάντηση του Δημήτρη Χριστόφια, από τον Φεβρουάριο προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας, και του Μεχμέτ Αλή Ταλάτ, ηγέτη των Τουρκοκυπρίων, η απογοήτευση κυριεύει τη Λευκωσία.

Από την εκλογή του Χριστόφια και την πρώτη συνάντηση κορυφής των δύο ηγετών στις 21 Μαρτίου αναπτερώθηκαν οι ελπίδες για ‘ένα κυπριακό δρόμο’, ο οποίος θα συνίστατο από μικρά βήματα προόδου μέσω ενός συστήματος κοινών επιτροπών.

Οι ελπίδες αυτές υλοποιήθηκαν ελάχιστα και έτσι στην επικείμενη συνάντηση κορυφής οι δύο ηγέτες θα ασχοληθούν κυρίως με τη διάσωση της συνέχειας των διαπραγματεύσεων.»

«Δεν αναμενόταν τόσο κατηγορηματική απόρριψη»

«Σύμφωνα με τις δηλώσεις του εντεταλμένου από τον κ. Χριστόφια για τις διαπραγματεύσεις Γιώργου Ιακώβου η εργασία των πολιτικών επιτροπών, οι οποίες είναι αποφασιστικής σημασίας, δεν έκανε αξιόλογη πρόοδο.

Η τουρκοκυπριακή πλευρά απέρριψε κάθε συζήτηση για ‘κυριαρχία’ και ‘υπηκοότητα’. Αυτό ‘μας ξένισε’ δήλωσε ο κ. Ιακώβου.

Στόχος ήταν να συζητηθούν στις πολιτικές επιτροπές κατ’ αρχήν τα απλά ζητήματα και μετά να προχωρήσουν στα δύσκολα και πολύπλοκα.

Όμως μια τόσο κατηγορηματική απόρριψη δεν περίμενε η κυβέρνηση στη Λευκωσία, πόσο μάλλον που ο Ταλάτ και ο Χριστόφιας γνωρίζονται χρόνια και φαινόταν ότι συνεννοούνταν.»

Turkish Cypriot Prime Minister Mehmet Ali Talat

"Η απογοήτευση της Λευκωσίας είναι μεγάλη, επειδή ο Ταλάτ ακολουθεί τόσο ξεκάθαρα την τουρκική γραμμή" (25.06.08, SZ)

«Η απογοήτευση στη Λευκωσία είναι μεγάλη, επειδή ο Ταλάτ ακολουθεί τόσο ξεκάθαρα την τουρκική γραμμή, στην οποία μάλιστα πρόσφατα το τουρκικό, εθνικό συμβούλιο ασφαλείας χρησιμοποίησε απρόσμενα ιδιαίτερα σκληρή διατύπωση.

Σύμφωνα δε με αυτή η Τουρκία εμμένει στη λύση των δύο κρατών, μια δημοκρατία στο Βορρά και μία στο Νότο, οι οποίες θα συνδέονται μεταξύ τους ‘το πολύ’ με ένα είδος συνομοσπονδίας.

Θέση που η Κυπριακή Δημοκρατία θεωρεί απαράδεκτη.

Ο Ιακώβου και ο Κυπριανού, μέχρι πρόσφατα κοινοτικός επίτροπος, δηλώνουν ότι είναι διατεθειμένοι να βρουν διακανονισμό στη διένεξη για τις περιουσίες, αλλά δεν διαπραγματεύονται την ενότητα της χώρας.

Στην Κύπρο μπορεί να υφίσταται μόνον ένα κυρίαρχο κράτος, η μία, ενωμένη και ενιαία Κύπρος, αλλά με δύο κρατίδια, ένα είδος ομοσπονδιακού κράτους.»

Ο Ερντογάν δεν μπορεί να κάνει τώρα υποχωρήσεις στο κυπριακό

«Αν και τόσο ο Χριστόφιας, όσο και ο Ταλάτ επιδιώκουν μια κυπριακή λύση, η Λευκωσία δεν έχει πλέον ψευδαισθήσεις για την επιρροή της Τουρκίας.

Μπορεί να μην συμμετέχει στις διαπραγματεύσεις, υποστηρίζει ο κος Κυπριανού, αλλά επειδή έχει υπό την στρατιωτική επικυριαρχία της το Βορρά, συνιστά αποφασιστικό παράγοντα.

Γι’ αυτό ο Ιακώβου ανησυχεί για τις εξελίξεις στην Τουρκία, διότι η διαδικασία απαγόρευσης του κυβερνητικού κόμματος ΑΚΠ του Ταγίπ Ερντογάν έχει άμεσες επιπτώσεις στο κυπριακό.

Ένας πιεζόμενος από το στρατιωτικό κατεστημένο και το Ανώτατο Δικαστήριο Ερντογάν δεν μπορεί να υποχωρήσει στο κυπριακό.

Έτσι εκτιμά ο κος Ιακώβου ‘βιώνουμε τώρα σκλήρυνση της τουρκικής θέσης’.»

Türkei Verfassungsgericht in Ankara Verbotsantrag gegen Erdogan Partei AKP

"Ένας πιεζόμενος από το στρατιωτικό κατεστημένο και το Ανώτατο Δικαστήριο Ερντογάν δεν μπορεί να κάνει υποχωρήσεις στο κυπριακό" (25.06.08, SZ)

Και η εφημερίδα καταλήγει:

«Βοήθεια από την ΕΕ δεν αναμένει ο κος Ιακώβου.

‘Είναι παράδοξο’, υποστηρίζει, η ΕΕ να κινητοποιείται διεθνώς για αποσόβηση κρίσεων και επίλυση διενέξεων, αλλά όχι στην Κύπρο.

Η Τουρκία φαίνεται ότι είναι για τις Βρυξέλλες σημαντικότερη.

Ο κος Κυπριανού δεν αποδέχεται αυτή την κριτική, αλλά ελπίζει ακόμη ότι η ΕΕ χρησιμοποιεί την επιθυμία ένταξης της Τουρκίας ως μοχλό για την επίλυση του κυπριακού.»