1. Inhalt
  2. Navigation
  3. Weitere Inhalte
  4. Metanavigation
  5. Suche
  6. Choose from 30 Languages

Επισκόπηση τύπου

Χούλιγκαν – ακροδεξιοί, ανίερη συμμαχία

Η δύναμη των συνδικάτων και ο Αλ. Τσίπρας, τα πρωτοφανή έκτροπα στην Κολωνία και η επόμενη μέρα των βουλευτικών στην Ουκρανία είναι τα θέματα του τύπου.

H αποτίμηση των βουλευτικών εκλογών στην Ουκρανία βρίσκεται στο επίκεντρο των σχολιαστικών άρθρων στο σημερινό γερμανικό τύπο. Από τη μια το αποτέλεσμα επιβεβαιώνει τη στροφή των κατοίκων προς την Ευρώπη, από την άλλη και τις προσδοκίες τους από τις Βρυξέλλες.

«Η Ουκρανία προς τη Δύση»

Ουκρανία: εκλογές με πολλές προσδοκίες από την ΕΕ

Ουκρανία: εκλογές με πολλές προσδοκίες από την ΕΕ

«Το αποτέλεσμα αποτελεί ενθαρρυντική αναγνώριση της Ευρώπης και της ελευθερίας» υποστηρίζει η εφημερίδα die Welt του Βερολίνου. «Η νέα κυβέρνηση δεν διαθέτει πολύ χρόνο για να ικανοποιήσει τις προσδοκίες των ψηφοφόρων. Θα πρέπει να ακολουθήσει με αποφασιστικότητα πολιτική μεταρρυθμίσεων, την οποία η Ευρώπη θα πρέπει να στηρίξει με συνέπεια. Αλλιώς η χώρα απειλείται με οικονομική χρεοκοπία και πισωγύρισμα σε πολιτικό επίπεδο, όπως έγινε και με την «Πορτοκαλί Επανάσταση». Μόνο που αυτή τη φορά οι συνέπειες θα ήταν πολύ πιο σοβαρές με την Ουκρανία να παραμένει επί χρόνια ως μια εστία κρίσης».

Ολοσέλιδο αφιέρωμα στις ουκρανικές εκλογές δημοσιεύει η επίσης γερμανική Süddeutsche Zeitung του Μονάχου. Και σχολιάζει την προσεκτική διατύπωση των δηλώσεων Μπαρόζο και Ρομπέι μετά την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων. «Η προσεκτική επιλογή των λέξεων αποτελεί έκφραση των διαφορετικών προσδοκιών της ΕΕ σε σχέση με την Ουκρανία» σημειώνει ο αρθρογράφος. «Από την πλευρά της η Ουκρανία έκανε σαφές ότι βλέπει τη συμφωνία σύνδεσης που θα τεθεί προσεχώς σε ισχύ, ως ένα βήμα προς την πλήρη ένταξη της χώρας στην ΕΕ. Αυτό όμως αντιμετωπίζεται με μεγάλο σκεπτικισμό κυρίως από χώρες της ευρωπαϊκής δύσης και του νότου. Πίσω από αυτόν κρύβεται η αμφιβολία για την εκσυγχρονιστική δύναμη της Ουκρανίας, αλλά και ο φόβος μήπως προκαλέσει τον πρόεδρο Πούτιν, που με βαρύγδουπες εκφράσεις και με στήριξη των αυτονομιστών έκανε σαφές ότι δεν βλέπει την Ουκρανία μελλοντικά στην ΕΕ».

Χούλιγκαν και ακροδεξιοί, ανίερη συμμαχία

Χούλιγκαν και ακροδεξιοί κατά σαλαφιστών

Χούλιγκαν και ακροδεξιοί κατά σαλαφιστών

Οι σκηνές βίας της περασμένης Κυριακής στους δρόμους της Κολωνίας από χούλιγκαν και ακροδεξιούς εναντίον των σαλαφιστών προβληματίζει πολιτικούς και σχολιαστές. Η Neue Osnabrücker Zeitung κάνει λόγο για μια ανίερη συμμαχία. «Το κράτος δικαίου οφείλει να την αντιμετωπίσει με σκληρούς νόμους που να φοβίζουν» γράφει ο σχολιαστής της. «Και η κοινωνία θα πρέπει να αναγνωρίσει ότι υπάρχει δυναμικό βίας στο οποίο πρέπει να αντιπαραταχθεί. Στις οικογένειες, στα αθλητικά σωματεία, στα σχολεία και στην πολιτική. Η Δημοκρατία διαθέτει μηχανισμούς υπεράσπισης και είναι ισχυρή μόνο όταν ο καθένας συμβάλει από την πλευρά του». Η Badische Zeitung υπογραμμίζει ότι μια δεύτερη διαδήλωση χούλιγκαν αυτού του τύπου δεν πρέπει να ξαναγίνει. «Η Υπηρεσία Προστασίας του Συντάγματος θα πρέπει να συμπεριλάβει και αυτή την κατηγορία στις παρακολουθήσεις της, για να δει τι ακριβώς κάνει στα στάδια», επισημαίνει. «Θεωρείται βέβαιο ότι οι ακραίοι αναζητούν στα στάδια νέους οπαδούς για να τους στρατολογήσουν στις τάξεις τους».

Τα συνδικάτα, η δύναμή τους και ο Τσίπρας

Συνδικαλιστές και οι απεργίες

Συνδικαλιστές και οι απεργίες

Η διαφορετική ιστορία και σημασία των συνδικάτων στις χώρες κυρίως του νότου είναι θέμα άρθρου που διαβάζουμε στη Süddeutsche Zeitung, με αφορμή τις πρόσφατες μαζικές διαδηλώσεις στην Ιταλία, που τις χαρακτηρίζει ως δείγμα αμηχανίας. Το ενδιαφέρον του άρθρου εστιάζεται στο ότι τις συγκρίνει με τις απεργιακές κινητοποιήσεις στην Ελλάδα. Και σημειώνει: «στα τέσσερα τελευταία χρόνια οι έλληνες συνδικαλιστές κήρυξαν πάνω από 50 φορές απεργίες, αλλά είχαν περισσότερο συμβολικό χαρακτήρα, πάρα πρακτική αξία, όπως παρατηρεί ο οικονομολόγος και ειδήμων στην κινηματική δραστηριότητα της Ελλάδας Μάρκος Βογιατζόγλου. Πολλά συνδικάτα από χώρες του νότου υποφέρουν από το ότι στις τάξεις τους έχουν σχετικά λίγους εργαζόμενους και τα στελέχη τους δεν έχουν ευρύτερη απήχηση, γιατί θεωρούνται ως συνεργάτες τελειωμένων πολιτικών συστημάτων. Οι μαζικές διαδηλώσεις χρησιμεύουν στο να το συγκαλύψουν. Και περισσότερες θέσεις εργασίας δεν δημιουργούνται από τους επαίνους ενός ισπανού εργατοπατέρα προς τον Αλέξη Τσίπρα, ως προσωποποίηση της κραυγής του νότου για περισσότερη αξιοπρέπεια».

Ειρήνη Αναστασοπούλου

Ηχητικό και οπτικό υλικό για το θέμα