1. Inhalt
  2. Navigation
  3. Weitere Inhalte
  4. Metanavigation
  5. Suche
  6. Choose from 30 Languages

Πολιτική

Υπέρ της αποστολής όπλων στο Ιράκ

Ο γερμανός υπ. Εξ. Φρανκ Βάλτερ Σταϊνμάιερ υποστηρίζει ανοιχτά πλέον το αίτημα για παροχή οπλισμού στο Ιράκ με πιθανότερο παραλήπτη τους κούρδους μαχητές και δεν κάνει λόγο απλώς για «πιθανό ενδεχόμενο».

Ενώ χθες μιλούσε ακόμη για τη «δυνατότητα» αποστολής όπλων στο βόρειο Ιράκ, ο γερμανός υπουργός Εξωτερικών Φρανκ Βάλτερ Σταϊνμάιερ εκφράζεται σήμερα ανοιχτά πλέον υπέρ της αποστολής τους. Μιλώντας το πρωί στη γερμανική τηλεόραση ο κ. Σταινμάιερ δήλωσε ότι «δεν μπορούμε να αφήσουμε τώρα το Κουρδιστάν μόνο του και να παρακολουθούμε, πως σφάζονται οι άνθρωποι. Εάν παραμείνει απειλητική η κατάσταση», επισήμανε ο υπουργός, «τότε θα πρέπει να στείλουμε και όπλα.»

Δύσκολα μπορεί να φανταστεί κανείς ότι μια τέτοια δήλωση του υπουργού Εξωτερικών της Γερμανίας έγινε χωρίς να έχει πάρει προηγουμένως το «πράσινο φως» από τη γερμανίδα καγκελάριο. Πολιτικοί αναλυτές παραπέμπουν άλλωστε σε παλιότερες δηλώσεις της Άγκελα Μέρκελ. Σε δημόσια ομιλία της τον περασμένο χρόνο η καγκελάριος είχε επισημάνει ότι δεν χρειάζεται όταν στέλνεις όπλα σε μια περιοχή να στείλεις και στρατιώτες.

Αντίθετες απόψεις και εντός του Χριστιανοδημοκρατικού Κόμματος

Διατρανώνεται το αίτημα για παροχή οπλισμού στο Ιράκ με πιθανότερο παραλήπτη τους Κούρδους μαχητές

Διατρανώνεται το αίτημα για παροχή οπλισμού στο Ιράκ με πιθανότερο παραλήπτη τους Κούρδους μαχητές

Το ζητούμενο είναι, κατά την καγκελάριο, να δοθεί σε κράτη «που θεωρούνται έμπιστα» η δυνατότητα «να μεριμνούν μόνα τους για την ασφάλεια στην περιοχή τους». Οι ίδιοι αναλυτές επισημαίνουν ακόμη ότι για την εξαγωγή όπλων στο Ιράκ υπάρχει προηγούμενο. Από το 2010 ως το 2012 η Γερμανία εξήγαγε στο Ιράκ μεταξύ άλλων πολεμικά ελικόπτερα, παρά το ισχύον διεθνές εμπάργκο όπλων, το οποίο όμως επιτρέπει εξαιρέσεις.

Βέβαια η Άγκελα Μέρκελ, και αυτό εξηγεί την αποχή της από την τρέχουσα δημόσια συζήτηση, θα πρέπει να λάβει υπόψη και τις αντίθετες απόψεις, οι οποίες δεν εκφράζονται μόνον εντός των κομμάτων της αντιπολίτευσης αλλά και από σημαντικά στελέχη του δικού της κόμματος.

Παναγιώτης Κουπαράνης, Βερολίνο