1. Inhalt
  2. Navigation
  3. Weitere Inhalte
  4. Metanavigation
  5. Suche
  6. Choose from 30 Languages

Οικονομία

Τα «μπόνους» των μάνατζερ ξανά στο τραπέζι

Πριν ακόμη επουλωθούν οι πληγές που άφησε στην παγκόσμια οικονομία η χρηματοπιστωτική κρίση, οι απίθανοι μισθοί και τα αστρονομικά μπόνους, εξακολουθούν να χαρακτηρίζουν την πραγματικότητα στις επενδυτικές τράπεζες.

default

Η monopoly των αμοιβών συνεχίζεται μετά από κάποιο μούδιασμα λίγων μηνών, ενώ ταυτόχρονα πληθαίνουν οι φωνές που ζητούν κατάργηση των πριμ προς τους μάνατζερ. Και αυτοί θα πρέπει να αμείβονται με έναν μισθό όπως και οι άλλοι εργαζόμενοι, υποστηρίζει ένα μεγάλο μέρος του πολιτικού κόσμου. Διαφορετική είναι, ωστόσο, η άποψη του Μίχαελ Άνταμς. Ο καθηγητής του Οικονομικού Δικαίου στο Πανεπιστήμιο του Αμβούργου επισημαίνει σχετικά: «Ο τραπεζικός κλάδος είναι προσανατολισμένος στον ανταγωνισμό. Εντάσσονται σε αυτόν κάθε χρόνο ταλαντούχοι άνθρωποι και επιδιώκουν υψηλές αμοιβές. Πρόκειται για έναν ατέρμονο ανταγωνισμό. Και όταν οι τράπεζες πληρώνουν υψηλούς μισθούς, έχουν σοβαρούς λόγους. Η απόδοση του κάθε μάνατζερ είναι μετρήσιμη και ακριβώς αυτή την απόδοση ανταμείβουν».

Τραπεζικά στελέχη ως ομάδες μισθοφόρων

Aufschrei in Londons City über Bonisteuer

Υπό την έννοια αυτή δεν είναι ορθή επιλογή η κατάργηση των πριμ, καθώς εκτιμάται ότι οι σταθεροί μισθοί λειτουργούν σε βάρος της απόδοσης. Αυτή είναι η φιλοσοφία των μεγάλων διεθνών τραπεζών, που πριν ακόμη περάσει η κρίση άρχισαν να διαθέτουν εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ για τα μπόνους των στελεχών τους. Στο City του Λονδίνου και στην Wall Street της Νέας Υόρκης ο χορός των εκατομμυρίων έχει αρχίσει εδώ και μήνες. Και όπως λέει ο καθηγητής Άνταμς: «Υπάρχουν ολόκληρες ομάδες στελεχών που κινούνται ως μισθοφόροι από τράπεζα σε τράπεζα, αλλά ταυτόχρονα φέρνουν τεράστια κέρδη στα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα για τα οποία εργάζονται».

Ο συνάδελφός του, Γιόζεφ Βίλαντ, που διδάσκει Οικονομική Ηθική στο Πανεπιστήμιο της Κωνσταντίας είναι ακόμη πιο σαφής: «Οι άνθρωποι αυτή δεν επιδεικνύουν την παραμικρή αφοσίωση σε κάποια τράπεζα για την οποία εργάζονται. Ενδιαφέρονται μόνο για τα χρήματα. Θέλουν να κερδίσουν όσο γίνεται περισσότερα χρήματα».

«Η πρόσφατη κρίση έχει προσφέρει διδάγματα»

Ο καθηγητής Βίλαντ κάνει λόγο για το «χόμπι του πολλαπλασιασμού των χρημάτων» που σε ακραίες περιπτώσεις μπορεί να ρίξει στον γκρεμό ολόκληρες κοινωνίες, όπως άλλωστε είδαμε κατά την πρόσφατη χρηματοπιστωτική και οικονομική κρίση. Οι ευρωπαϊκές εποπτικές αρχές προσπάθησαν να βάλουν πλαφόν στα κέρδη των μάνατζερ. Πριμ μόνο σε περιπτώσεις μακροπρόθεσμων επενδυτικών κερδών και μετοχές αντί για ρευστό. Μπίζνες με προοπτική είναι το σύνθημα. Και σε περίπτωση που οι κανόνες αυτοί δεν είναι αρκετοί για να βάλουν τάξη στις επενδυτικές δραστηριότητες τότε θα πρέπει να ψηφιστούν ακόμη πιο αυστηροί νόμοι, εκτιμά ο καθηγητής Γιόζεφ Βίλαντ.

Κάποια χρηματοπιστωτικά ιδρύματα επέλεξαν τον δρόμο της γενναίας αύξησης των μισθών των μάνατζερ και μείωσαν αντίστοιχα τα πριμ ή τα καταβάλλουν σε δόσεις ανάλογα την εξέλιξη των πραγμάτων. Το μέτρο αυτό είναι υπεραρκετό, υποστηρίζει από την πλευρά του ο καθηγητής Άνταμς και διευκρινίζει: «Το μήνυμα προς τους μάνατζερ είναι σαφές: Εάν πουλήσεις ένα «σάπιο» προϊόν, αργά ή γρήγορα αυτό θα επιστρέψει και θα έχει επιπτώσεις στην αμοιβή σου. Έτσι χάνεται το κίνητρο για απάτες. Υπό την έννοια αυτή, η πρόσφατη κρίση έχει προσφέρει διδάγματα».

Klaus Ulrich/ Σταμάτης Ασημένιος

Υπεύθ. Σύνταξης: Μαρία Ρηγούτσου