1. Inhalt
  2. Navigation
  3. Weitere Inhalte
  4. Metanavigation
  5. Suche
  6. Choose from 30 Languages

Πολιτική

Οι «καυτές πατάτες» στο μενού των διερευνητικών

Στα δύσκολα εισέρχονται οι διερευνητικές επαφές μεταξύ των τεσσάρων δυνητικών κυβερνητικών εταίρων στη Γερμανία. Με προσφυγικό, κλίμα και ενέργεια μπαίνουν στην ατζέντα τα πλέον ακανθώδη ζητήματα.

Με τις συζητήσεις για τα επίμαχα ζητήματα που αφορούν την προσφυγική, κλιματική και ενεργειακή πολιτική συνεχίζονται στο Βερολίνο οι διερευνητικές επαφές μεταξύ των κομμάτων που προτίθενται να σχηματίσουν τον λεγόμενο κυβερνητικό συνασπισμό της Τζαμάικα, δηλαδή Χριστιανοδημοκρατών/Χριστιανοκοινωνιστών (CDU/CSU), Πρασίνων (Grüne) και Φιλελευθέρων (FDP). Κυρίως στα πεδία της μεταναστευτικής και κλιματικής πολιτικής οι θέσεις μεταξύ των δυνητικών εταίρων απέχουν παρασάγγας. Ιδιαίτερα σκληρές αναμένονται οι διαπραγματεύσεις για το προτεινόμενο από την CSU πλαφόν στον αριθμό των προσφύγων που μπορεί να υποδέχεται ετησίως η χώρα αλλά και για την οριστική έξοδο από την εποχή του λιγνίτη και άνθρακα που οραματίζονται οι Πράσινοι.

Δύσκολες συνομιλίες αναμένει ο αρχηγός του FDP Κρίστιαν Λίντνερ ιδιαίτερα στο πεδίο της προσφυγικής πολιτικής. Μιλώντας στο Spiegel o νεαρός πολιτικός εμφανίστηκε μάλιστα «απολύτως» βέβαιος ότι θα υπάρξει σύγκρουση με τους Πράσινους στο ζήτημα της επανένωσης οικογενειών. Παράλληλα επέκρινε τη γραμμή των Βαυαρών: «Δε μου λέει κάτι αυτή η […] έννοια περί ανώτατου ορίου της CSU διότι την θεωρώ άνευ περιεχομένου».

Βαυαρική επιμονή στο πλαφόν

Η CSU επιμένει στο πλαφόν για τους πρόσφυγες

Η CSU επιμένει στο πλαφόν για τους πρόσφυγες

Ο απερχόμενος μεγάλος συνασπισμός στη Γερμανία είχε αναστείλει την επανένωση οικογενειών για δύο χρόνια και συγκεκριμένα μέχρι τον Μάρτιο του 2018 για περιπτώσεις ανθρώπων που απολαμβάνουν τη λεγόμενη επικουρική προστασία. Η ένωση των χριστιανικών κομμάτων προτίθεται να παρατείνει εκ νέου τον σχετικό περιορισμό. Οι Πράσινοι, αντίθετα, επιθυμούν να αρθεί, προκειμένου να επιτρέπεται και πάλι η απρόσκοπτη επανένωση οικογενειών.

Ο χριστιανικοινωνιστής υπουργός Εσωτερικών της Βαυαρίας Χέρμαν διεμήνυσε ωστόσο ότι το κόμμα του θα επιμείνει στο πλαφόν για τους πρόσφυγες. «Η εμπειρία κατέδειξε ότι για ανθρωπιστικούς λόγους μπορούμε να δεχόμαστε και να εντάσσουμε στην κοινωνία μας περίπου 200.0000 ανθρώπους ετησίως και όχι περισσότερους. Για να επιτευχθεί αυτό θα πρέπει να μπορούμε να εγγυηθούμε στους πολίτες μας ότι θα περιοριστεί η μετανάστευση», επισημαίνει σε δηλώσεις του προς τις εφημερίδες του δημοσιογραφικού ομίλου Funke.

Οι Πράσινοι θέλουν κλείσιμο ρυπογόνων εργοστασίων

Εξίσου μεγάλο χάσμα χωρίζει τα τέσσερα κόμματα, και κυρίως Πράσινους από τη μία και CDU/CSU και FDP από την άλλη, και στο πεδίο της πολιτικής για το κλίμα. Οι Grüne ζητούν το άμεσο κλείσιμο των 20 πιο ρυπογόνων εργοστασίων άνθρακα και την οριστική διακοπή της παραγωγής ενέργειας από άνθρακα μέχρι το 2030. Μιλώντας στη Rheinische Post o διαπραγματευτής της CDU Άρμιν Λάσετ χαρακτήρισε την αξίωση των Πρασίνων μη ρεαλιστική, τονίζοντας ότι «δεν μπορούμε να διαπραγματευτούμε όταν τίθεται σε κίνδυνο η Γερμανία ως βιομηχανική χώρα». Για να προσθέσει ότι «εάν κλείσει το εργοστάσιο λιγνίτη στο Λάουζιτς και χάσουν τη δουλειά του χιλιάδες άνθρωποι τότε το AfD (εθνολαϊκιστικό Εναλλακτική για τη Γερμανία) θα φτάσει εκεί το 30%». Το ζητούμενο είναι μια «πραγματική κλιματική πολιτική» και ένα «εξειδικευμένο πακέτο μέτρων» αντέτεινε η επικεφαλής των Πρασίνων Ζιμόνε Πέτερ σε δηλώσεις της στον όμιλο Funke.

Οι Πράσινοι ζητούν το κλείσιμο των 20 πλέον ρυπογόνων εργοστασίων λιγνίτη

Οι Πράσινοι ζητούν το κλείσιμο των 20 πλέον ρυπογόνων εργοστασίων λιγνίτη

Σοβαρές διαφωνίες μεταξύ των τεσσάρων διαπιστώθηκαν κατά τις σημερινές επαφές εκ νέου στο ζήτημα της αντιμετώπισης των υπερχρεωμένων χωρών της Ευρωζώνης. Την ώρα που τα δυο κόμματα της χριστιανικής ένωσης και οι Φιλελεύθεροι απορρίπτουν κατηγορηματικά την κοινοτικοποίηση του χρέους, δηλαδή την κοινή ανάληψη ευθυνών, οι Πράσινοι τάχθηκαν ανοιχτά ήδη μέσω του προεκλογικού τους προγράμματος υπέρ της ελάφρυνσης του ελληνικού χρέους αλλά και υπέρ των λεγόμενων Ευρωομολόγων. Το ζήτημα συζητήθηκε καταρχήν την περασμένη Τρίτη, εντούτοις δεν στάθηκε δυνατόν να βρεθείκοινός παρονομαστής.

Με δεδομένο το φαινομενικά αγεφύρωτο χάσμα που χωρίζει τους δυνητικούς εταίρους, ο συγκερασμός των εν μέρει τόσο διαμετρικά αντίθετων πολιτικών θέσεων και αντιλήψεων μοιάζει με άλυτο γρίφο. Τουλάχιστον στην παρούσα φάση. Διότι η προβολή μαξιμαλιστικών απαιτήσεων είναι πάγια και προσφιλής τακτική των κομμάτων στη φάση των διερευνητικών επαφών για το σχηματισμό κυβέρνησης.

dpa/ Κώστας Συμεωνίδης