1. Inhalt
  2. Navigation
  3. Weitere Inhalte
  4. Metanavigation
  5. Suche
  6. Choose from 30 Languages

Επισκόπηση τύπου

Μπορεί να αλλάξει το πολιτικό κλίμα στην Εγγύς Ανατολή η επίσκεψη Μπους;

Οι προκριματικές στις ΗΠΑ, το ταξίδι Μπους στην Εγγύς Ανατολή και η πολιτική της Τουρκίας έναντι του ΠΚΚ σχολιάζονται σήμερα από τον ευρωπαϊκό τύπο.

default

«Η Χίλαρι είναι η πρώτη γυναίκα στην ιστορία των ΗΠΑ που νίκησε στις προκριματικές ενός εκ των δύο μεγάλων κομμάτων» γράφει σήμερα η ελβετική Neue Zürcher Zeitung για την νίκη της Κλίντον έναντι του Ομπάμα: «φαίνεται ότι η τακτική της επέδρασε αποτελεσματικά στα παραδοσιακά στρώματα ψηφοφόρων του Δημοκρατικού Κόμματος.» «Πολλά όμως θα εξαρτηθούν από τους μαύρους ψηφοφόρους στις Νότιες πολιτείες: εάν δηλαδή παραμείνουν πιστοί στον Ομπάμα ή ψηφίσουν την κα Κλίντον.» «Και όμως σε αμφότερα τα κόμματα οι ψηφοφόροι τηρούν στάση αναμονής. Είναι πιθανές ορισμένες ακόμη μετατοπίσεις που οι δημοσκοπήσεις δεν μπορούν πάντα να τις καταγράψουν. Το αποτέλεσμα της κούρσας λοιπόν παραμένει ανοιχτό.»

Τέρμα στην ισραηλινή κατοχή

«Ένας Αμερικανός πρόεδρος ακόμη και ο Μπους πρέπει να είναι εις θέσιν να αλλάξει το πολιτικό κλίμα στην περιοχή» υπογραμμίζουν οι βρετανικοί Financial Times για την επίσκεψη Μπους στην Εγγύς Ανατολή: «πρέπει να απαιτήσει τον τερματισμό της κατοχής του 22% των παλαιστινιακών εδαφών που κατέχουν οι Ισραηλινοί και τα οποία χρειάζονται για τη σύσταση παλαιστινιακού κράτους καθώς και την παύση των εκτοξεύσεων πυραύλων από ισλαμιστές αγωνιστές κατά του Ισραήλ από τη Λωρίδα της Γάζας. Τότε ενδέχεται να κατακτήσει την στήριξη της πλειοψηφίας Ισραηλινών και Παλαιστινίων, που ακόμη ελπίζουν, ότι οι ΗΠΑ θα δρομολογήσουν την επίλυση της σύγκρουσής τους.»

Η επίσκεψη Μπους ευκαιρία για την Εγγύς Ανατολή;

«Με τα τσεκ διαχειρίζεται ακόμη τις ηγεσίες της Αιγύπτου ή της Ιορδανίας, αλλά τη συμπάθεια του πληθυσμού την έχει χάσει ανεπιστρεπτί» σημειώνει η αυστριακή εφημερίδα Kurier: «Ο Μπους είναι ένας πρόεδρος σε διαδικασία απόσυρσης, επιπλέον ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Ολμέρτ είναι ο πλέον ανίσχυρος πολιτικός του Ισραήλ και ο πρόεδρος των Παλαιστινίων δεν έχει καμία ισχύ. Χειρότερα δεν θα μπορούσαν να είναι τα πράγματα. Και όμως η λογική στη Εγγύς Ανατολή δεν έπαιξε μέχρι σήμερα κανένα ρόλο, επομένως κάνουμε έκκληση προς τους ενδιαφερόμενους: έχετε μια ευκαιρία, εκμεταλλευτείτε τη!»

«Το ταξίδι δεν αφορά μόνον την ισραηλινο-παλαιστινιακή σύγκρουση» παρατηρεί η γερμανική εφημερίδα Berliner Zeitung: «Ο Μπους επιδιώκει κυρίως να ανασυντάξει το μέτωπο κατά του Ιράν, εκ του οποίου βέβαια αυτή τη στιγμή, μετά και την έκθεση των αμερικανικών μυστικών υπηρεσιών, έχει συρρικνωθεί στον ένα και μοναδικό εταίρο: το Ισραήλ. Ο Μπους επιδιώκει παρ’ όλα αυτά να ανασυντάξει στον Περσικό Κόλπο το αντιϊρανικό μέτωπο και οφείλουμε να πούμε ότι ενδέχεται να έχει επιτυχία.»

Ο περιττός πόλεμος της Τουρκίας κατά των Κούρδων

«Από την εποχή της χειραφέτησης του ιρακινού Κουρδιστάν βιώνουν οι κουρδικές περιοχές στην Τουρκία μια άνευ προηγουμένου οικονομική ανάκαμψη» επισημαίνει ο γνωστός Ισραηλινός αναλυτής Άβι Πρίμορ σε άρθρο του στη γερμανική εφημερίδα Frankfurte r Rundschau για την πολιτική της Τουρκίας έναντι των Κούρδων: «το εμπόριο ανάμεσα στις δύο κουρδικές περιοχές, ένθεν και ένθεν των συνόρων, έχει αναζωπυρωθεί σε τέτοιο βαθμό, που δεν ενισχύει μόνον τις κουρδικές περιοχές, αλλά και την οικονομία της Τουρκίας, γι’ αυτό ακριβώς οι τουρκικές αρχές ανέχονται την αναγέννηση της κουρδικής γλώσσας και κουλτούρας. Αυτή η εξέλιξη μπορεί να αποκαταστήσει την ηρεμία και την τάξη και επομένως να δρομολογήσει την επίλυση του κουρδικού προβλήματος στην Τουρκία. Οι Κούρδοι δεν διεκδικούν πλέον παρά μόνον ανθρώπινα δικαιώματα και πολιτισμική αναγνώριση. Για την αποδοχή όλων αυτών ο πόλεμος της Τουρκίας εναντίον των ολίγων, αμετανόητων μαχητών του ΠΚΚ, που κατέφυγαν στο κουρδικό Βόρειο Ιράκ, είναι περιττός. Γιατί όμως αγωνίζεται η Τουρκία τόσο δονκιχωτικά; Διότι όλες οι αποφάσεις για την εξωτερική πολιτική της υπαγορεύονται συνήθως από εσωτερικές πολιτικές αναμετρήσεις. Το ισλαμικό ΑΚΠ που κυβερνά την Τουρκία βρίσκεται αυτή τη στιγμή σε ιδεολογική αντιπαράθεση με τους εθνικιστές, και κυρίως με εκείνους που εκφράζονται από το στρατιωτικό κατεστημένο. Έτσι το Βόρειο Ιράκ έχει μετατραπεί σε σκηνή επίδειξης και απόδειξης ακραιφνούς εθνικισμού μεταξύ των αντιπάλων πλευρών.»