1. Inhalt
  2. Navigation
  3. Weitere Inhalte
  4. Metanavigation
  5. Suche
  6. Choose from 30 Languages

Κοινωνία & Πολιτισμός

Μέρες ραδιοφώνου – Αναδρομή στο παρελθόν

Τα 50 της χρόνια συμπληρώνει φέτος η Διεθνής Έκθεση Ραδιοτηλεοπτικών Μέσων. Το Βερολίνο ήταν η πόλη στην οποία για πρώτη φορά φιλοξενήθηκε το 1924 η διεθνής αυτή έκθεση. 86 ολόκληρα χρόνια μετά συνεχίζει να υπάρχει.

default

«Αγαπητοί παρόντες και απόντες». Έτσι χαιρέτησε το 1930 ο νομπελίστας φυσικός Άλμπερτ Αϊνστάιν το κοινό από την αίθουσα που γινόταν η Διεθνής Έκθεση Ραδιοτηλεοπτικών Μέσων στο Βερολίνο. Ο λόγος ήταν ότι για πρώτη φορά θα γινόταν ζωντανή μετάδοση μέσω ραδιοφώνου. Όταν η έκθεση διεξήχθη για πρώτη φορά στις 4 Δεκεμβρίου του 1924 κάτι τέτοιο ήταν αδιανόητο. Επτά χρόνια όμως αργότερα υπήρχε η δυνατότητα και η μετάδοση στα fm ήταν μια από τις καινοτομίες της εποχής. Ο Άλμπερτ Άινστάιν είχε εντυπωσιαστεί και επαίνεσε του μηχανικούς ήχου για τις ανακαλύψεις τους.

Fernsehempfaenger Lorenz AG 1936 Fernsehen

Τηλεόραση Lorenz AG 1936

Λίγα χρόνια όμως αργότερα το νέο μέσο έπεσε στα χέρια της προπαγάνδας και των Εθνικοσοσιαλιστών και αρμόδιος για την έκθεση ήταν πλέον ο υπουργός Προπαγάνδας Γιόζεφ Γκέμπελς: «Είναι αυτονόητο, το ραδιόφωνο μας ανήκει. Θεωρώ πως το ραδιόφωνο είναι το πιο μοντέρνο και το πιο σημαντικό μέσο επιρροής των μαζών». Και πράγματι το ραδιόφωνο το αποκαλούσαν πλέον ‘το φερέφωνο του Γκεμπελς’.

Η τηλεόραση κάνει και αυτή δυναμική την παρουσία της

3-D Fernsehen IFA

Το τρισδιάστατο σήμερα...

Οι Δυτικογερμανοί μπόρεσαν πάντως να ζήσουν νέες δόξες του ραδιοφώνου πέντε χρόνια μετά το τέλος του πολέμου, το 1950 στην πρώτη μεταπολεμική έκθεση Ραδιοτηλεοπτικών Μέσων που έγινε, αυτή τη φορά στο Ντίσελντορφ. Από τότε η έκθεση γίνεται κάθε δύο χρόνια και εναλλασσόταν πότε στη Φρανκφούρτη, πότε στο Ντίσελντορφ και πότε στο Βερολίνο. Τα ραδιόφωνα σιγά-σιγά γίνονταν όλο και πιο μικρά σε μέγεθος και από το 1955 το ραδιόφωνο έγινε και φορητό.

Από το 1967 η έκθεση γίνεται οριστικά στο Βερολίνο και τη χρονιά εκείνη η Γερμανία έχει μια πρωτιά. «Τώρα ξεκινάει η γερμανική έγχρωμη τηλεόραση» έλεγε στα εγκαίνια ο τότε υπ. Εξωτερικών και αντικαγκελάριος Βίλι Μπράντ. Η Γερμανία ήταν η μόνη ευρωπαϊκή χώρα τότε που διέθετε το έγχρωμο σύστημα PAL και μια συσκευή κόστιζε 2.400 μάρκα.

Η συνέχεια είναι ότι στη δεκαετία του 80 και 90 τα ραδιοτηλεοπτικά μέσα γίνονται πιο μικρά και πιο εύχρηστα. Το CD θα αντικαταστήσει μετά από πολλές δεκαετίες το βινύλιο ενώ πια σήμερα στις αρχές του 21ου αιώνα οι τηλεοράσεις πλάσμα με τις δυνατότητες τρισδιάστατης μετάδοσης εκπομπών κατακλύζουν τις αίθουσες της διεθνούς έκθεσης στο Βερολίνο.

Manfred Böhm / Μαρία Ρηγούτσου

Επιμέλεια Σύνταξης Ειρήνη Αναστασοπούλου