«Η σύλληψη Κάρατζιτς εκφράζει πολιτικό ρεαλισμό» | Επισκόπηση τύπου | DW | 23.07.2008
  1. Inhalt
  2. Navigation
  3. Weitere Inhalte
  4. Metanavigation
  5. Suche
  6. Choose from 30 Languages

Επισκόπηση τύπου

«Η σύλληψη Κάρατζιτς εκφράζει πολιτικό ρεαλισμό»

Η σύλληψη Κάρατζιτς κυριαρχεί σήμερα σε όλες τις ευρωπαϊκές εφημερίδες, ενώ στο γερμανικό τύπο σχολιάζεται και η επίσκεψη του Ιρακινού προέδρου Αλ Μαλίκι στο Βερολίνο.

default

Επεισόδια μετά τη σύλληψη Κάρατζιτς

«Ο Ράντοβαν Κάρατζιτς ενσάρκωνε τον σερβικό εθνικισμό στην πλέον αυθεντική του μορφή» παρατηρεί η γαλλική εφημερίδα Le Monde με αφορμή την σύλληψη Κάρατζιτς:

«Γι’ αυτό η σύλληψή του συνιστά την καλύτερη απόδειξη της διάλυσης του ονείρου για μια Μεγάλη και καθαρή φυλετικά Σερβία με τη μεσαιωνική της έκταση και εμβέλεια.»

«Η σύλληψη Κάρατζιτς αποδεικνύει ότι η ΕΕ μπορεί να ασκήσει πιέσεις με το γάντι» υπογραμμίζει η βρετανική εφημερίδα The Independent:

«Για τη Σερβία σηματοδοτεί αυτή η σύλληψη ένα τελεσίδικο ρήγμα με τον εθνικισμό του παρελθόντος.

Ευελπιστούμε ότι θα έρθει γρήγορα και η σειρά του στρατηγού Μλάντιτς.

Τότε μπορεί η ΕΕ να εφαρμόσει τη Συμφωνία Σταθεροποίησης και Σύνδεσης με τη Σερβία, ενδέχεται δε μέχρι το τέλος της χρονιάς να αποκτήσει και το καθεστώς υποψήφιας προς ένταξη χώρας.»

«Το Βελιγράδι έχει την πολιτική βούληση για διάλογο»

Präsident Boris Tadic

"Η νέα κυβέρνηση Τάντιτς θεωρεί σημαντικότερο το ευρωπαϊκό της μέλλον από τον Κάρατζιτς και τον Μλάντις" (23.07.08, NZZ)

«Η χρονική στιγμή της σύλληψης του Κάρατζιτς αποδεικνύει ότι το Βελιγράδι για πρώτη φορά μετά από πολλά χρόνια έχει όντως τη πολιτική βούληση για διαβουλεύσεις» συμπληρώνει η ισπανική El Pais.

«Η Ευρώπη δεν πρέπει τώρα να σπεύσει με μεγαλοφροσύνη και να επιβραβεύσει τον πρόεδρο Μπόρις Τάντιτς για τη σύλληψη» υποστηρίζει η γερμανική Süddeutsche Zeitung:

«Διότι ο Ράτκο Μλάντις είναι ακόμη ελεύθερος.»

«Η σύλληψη του Κάρατζιτς είναι ένα σημαντικό βήμα στη διαδικασία αποκατάστασης της δικαιοσύνης στα Βαλκάνια.

Θα επιταχύνει την πνευματική, ηθική αλλαγή στη Σερβία.

Μόνον εάν οι Σέρβοι αποδεχθούν την ενοχή τους και δεν την αρνούνται, μόνον εάν πάψουν να βλέπουν τους εαυτούς τους σαν θύματα και όχι σαν θύτες, τότε μπορούμε να μιλάμε για μια νέα εποχή.»

«Η σύλληψη Κάρατζιτς δεν είναι συνέπεια ώριμης σκέψης περί αναγκαιότητας της διαλεύκανσης των εγκλημάτων πολέμου ή για τον ρόλο του καθεστώτος Μιλόσεβιτς στην πολυαίμακτη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας» επισημαίνει η ελβετική Neue Zürcher Zeitung:

«Εκφράζει περισσότερο πολιτικό ρεαλισμό, νηφάλιο υπολογισμό κόστους – ωφελιών.

Δεν υφίσταται ίχνος αλλαγής πεποιθήσεων ή διαδικασίας εθνικής αυτοκριτικής.

Παρ’ όλα αυτά φαίνεται τουλάχιστον ότι η νέα κυβέρνηση θεωρεί σημαντικότερο το ευρωπαϊκό της μέλλον από τον Κάρατζιτς και τον Μλάντις.»

«Ελκυστικό οικονομικά το Ιράκ, αλλά επικίνδυνο»

Bundeskanzlerin Angela Merkel empfängt den Premierminister des Irak, Nouri Al-Maliki

"Το Ιράκ μπορεί να είναι οικονομικά ελκυστικό, αλλά ταυτόχρονα είναι και επικίνδυνο" (FR, 23.07.08)

«Από την εποχή Σρέντερ με το όχι στον πόλεμο οι σχέσεις Γερμανίας – Ιράκ είναι στην πράξη ανύπαρκτες» γράφει η γερμανική Berliner Zeitung με αφορμή την χθεσινή επίσκεψη Ιρακινού προέδρου Νούρι Αλ Μαλίκι στο Βερολίνο:

«Οι εμπορικές συναλλαγές δεν αγγίζουν ούτε το ένα δέκατο του τζίρου δισεκατομμυρίων της δεκαετίας του ’80.

Η νέα γραμμή της Γερμανίας για το Ιράκ είναι: μπορεί να είμαστε κατά του πολέμου, αλλά τώρα είναι καιρός να ξαναρχίσουμε τις εμπορικές μας σχέσεις.

Το Ιράκ χάρις στα συνεχώς αυξανόμενα έσοδα από το πετρέλαιο είναι ξανά ένας από τους πλέον φερέγγυους επενδυτές στην περιοχή και ταυτόχρονα η χώρα με τις μεγαλύτερες δυνατότητες επενδύσεων.

Αυτές τις ευκαιρίες οφείλει να γνωρίζει καλά όποια οικονομία προσανατολίζεται στις εξαγωγές, όπως η γερμανική.»

«Ούτε 40 δεν είναι πια οι γερμανικές επιχειρήσεις στο Ιράκ, σε μια χώρα που η Γερμανία στη δεκαετία του ’60 και του ’70 ήταν ο σημαντικότερος εταίρος της» διαπιστώνει τέλος η γερμανική Frankfurter Rundschau:

«Τουλάχιστον 1000 επιθέσεις και 750 νεκροί καταμετρήθηκαν τον Ιούνιο στο Ιράκ. Μπορεί δηλαδή το Ιράκ να είναι οικονομικά ελκυστικό, αλλά ταυτόχρονα είναι και επικίνδυνο.»