1. Inhalt
  2. Navigation
  3. Weitere Inhalte
  4. Metanavigation
  5. Suche
  6. Choose from 30 Languages

Επισκόπηση τύπου

Η Διεθνής Αμνηστία κατηγορεί την Ελλάδα για παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων

Υπ’ αριθμόν ένα θέμα σήμερα στον γερμανικό τύπο είναι η χθεσινή συνάντηση Χριστιανοδημοκρατών και Σοσιαλδημοκρατών.

Αρχίζουμε όμως με μια είδηση καταδίκης της Ελλάδας από την Διεθνή Αμνηστία που δημοσιεύει η Süddeutsche Zeitung: «Η Διεθνής Αμνηστία κατηγορεί την Ελλάδα για παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Συγκεκριμένα η Ελλάδα κατηγορείται για μη τήρηση των ευρωπαϊκών στάνταρ στην αντιμετώπιση προσφύγων που ζητούν άσυλο. Η Ελλάδα, αν και αυξήθηκε ο αριθμός των προσφύγων, έχει το μικρότερο ποσοστό ασυλούχων σε ολόκληρη την ΕΕ, δηλαδή ενέκρινε τις λιγότερες αιτήσεις. Επίσης η διεθνής οργάνωση κατηγορεί την ελληνική κυβέρνηση και τις υπηρεσίες για παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην αντιμετώπιση των Ρομά και των μουσουλμάνων. Οι μεν Ρομά, γύρω στους 300.000, τελούν υπό καθεστώς ρατσιστικών διακρίσεων, οι δε μουσουλμάνοι έχουν σοβαρά προβλήματα στην απόκτηση της ελληνικής υπηκοότητας.»

Η χθεσινή τρίτη κατά σειρά διερευνητική συνάντηση Σοσιαλδημοκρατών και Χριστιανοδημοκρατών σχολιάζεται από όλες τις γερμανικές εφημερίδες. Παραθέτουμε χαρακτηριστικά αποσπάσματα.

Frankfurter Allgemeine Zeitung: «Οι κανόνες του κοινοβουλευτικού παιχνιδιού λένε ότι το ισχυρότερο κόμμα σε έναν συνασπισμό παίρνει το πόστο του καγκελάριου και αποφασίζει και για το πρόσωπο. Η διαδικασία των διερευνητικών συναντήσεων απέδειξε όμως πως οι Σρέντερ και Μυντεφέριγκ για να αποδεχθούν αυτή την τετριμμένη κοινοβουλευτική αρχή απαιτούν ως αντάλλαγμα μια θυσία σε επίπεδο προσώπων. Πρόκειται για το κεφάλι της Μέρκελ ή μόνο για την καρέκλα του προέδρου της βουλής;»

Tageszeitung: «Χθες αποδείχθηκε πια ξεκάθαρα πως η εμμονή των Σοσιαλδημοκρατών για το πόστο του καγκελάριου χρησιμοποιείται απλώς για την άσκηση πίεσης και δεν αποτελεί αίτημα αυτό καθ’ αυτό για την εξουσία. Μέρα με τη μέρα όμως η απαίτηση Σρέντερ φαντάζει όλο και πιο αναξιόπιστη, μέρα με τη μέρα θρυμματίζεται η αποδοχή των συντρόφων του που τις πρώτες μέρες θαμπώθηκαν από την μηδαμινή διαφορά από τους Χριστιανοδημοκράτες και αποδέχθηκαν ψυχολογικά μια τέτοια προοπτική. Τώρα είναι πλέον η κατάλληλη στιγμή για να προχωρήσει ο Σρέντερ στην ουσία των απαιτήσεών του και να αφήσει τα τεχνάσματα.»

Το δράμα των Αφρικανών προσφύγων στον ισπανικό θύλακα Μελίλια σχολιάζουν οι γερμανικές εφημερίδες.

Frankfurter Rundschau: «Το 1/35 του πληθυσμού της γης είναι μετανάστες, που σημαίνει για 200 εκατομμύρια ανθρώπους η αναζήτηση τύχης μακριά από την πατρίδα είναι καθημερινότητα. Δισεκατομμύρια δολάρια ρέουν στις φτωχές χώρες προέλευσης των μεταναστών, ενώ οι ίδιοι οι μετανάστες αποτελούν στις πλούσιες χώρες την κινητήρια δύναμη στην οικονομία, αλλά και στα δημογραφικά προβλήματα που αντιμετωπίζουν. Η Μελίλια μπορεί αύριο να μην υπάρχει στις τηλεοπτικές μας οθόνες μας, αλλά μελίλιες θα υπάρχουν πολλές και πάντα. Πρέπει να το πάρουμε απόφαση.»

Tageszeitung: «Όταν το Βερολίνο ήταν χωρισμένο στα δύο, η Δύση και η δυτική Γερμανία υπεραμύνονταν της ελεύθερης διακίνησης των πολιτών. Σήμερα τα τείχη δεν βρίσκονται μεταξύ Ανατολής και Δύσης, αλλά μεταξύ Βορρά και Νότου, και η Ευρώπη από ‘ελεύθερος κόσμος’ έγινε ‘το φρούριο Ευρώπη', που φυλάσσεται με στρατιώτες οπλισμένους ως τα δόντια και συρματόπλεγμα. Τα ανθρώπινα δικαιώματα όμως ισχύουν πάντα, παντού και για όλους. Ό,τι ισχύει για τους Ευρωπαίους, πρέπει να ισχύει και για Αφρικανούς. Η Μελίλια αποδεικνύει ότι απειλούμεθα από τη δημιουργία ενός νέου απαρντχάιντ ανάμεσα στις ηπείρους. Ό,τι όμως επετεύχθη στη Νότια Αφρική ανάμεσα στους λευκούς και τους μαύρους, μπορεί να αποτελέσει τον χρυσό κανόνα για όλο τον πλανήτη. Είναι καιρός η Ευρώπη να λάβει σοβαρά υπ’ όψιν της τις αξίες της.»