1. Inhalt
  2. Navigation
  3. Weitere Inhalte
  4. Metanavigation
  5. Suche
  6. Choose from 30 Languages

Επισκόπηση τύπου

Η διένεξη του δίδυμου Ερντογάν – Γκιουλ

Οι Κούρδοι, η υποψηφιότητα Γκιουλ στο προεδρικό αξίωμα και η ρωσο-γεωργιανή διένεξη απασχολεί σήμερα όλο τον ευρωπαϊκό τύπο.

default

«Δεν μπορεί να υποσχεθεί ο Μαλίκι την εκπαραθύρωση του ΠΚΚ από το Βόρειο Ιράκ, διότι εκεί δεν έχει καμία δικαιοδοσία, στο αυτόνομο Βόρειο Ιράκ αποφασίζουν οι αρχηγοί των Κούρδων Μπαρζανί και Ταλαμπανί» σχολιάζει με αφορμή την επίσκεψη Μαλίκι το κουρδικό πρόβλημα η γερμανική εφημερίδα Tageszeitung: «Μόνο με μια πολιτική που θα απομονώνει το ΠΚΚ και δεν θα το ενδυναμώνει στη συνείδηση των Κούρδων της Τουρκίας θα λυθεί το πρόβλημα. Εάν τώρα στο νέο τουρκικό κοινοβούλιο συζητιούνται με τους Κούρδους και για τους Κούρδους όλα τα προβλήματα, εάν βελτιωθεί το κλίμα μεταξύ των Τούρκων και των Κούρδων και εάν η κυβέρνηση και εάν τα άλλα κοινοβουλευτικά κόμματα δείξουν ότι προτίθενται να βρουν λύσεις για τα προβλήματα της κουρδικής μειονότητας, τότε και μόνον τότε, μπορούν να αντιμετωπίσουν αποτελεσματικά την επιρροή του ΠΚΚ. Επομένως η λύση του προβλήματος δεν βρίσκεται στο Βόρειο Ιράκ, αλλά στην Άγκυρα.»

«Η διένεξη του δίδυμου Ερντογάν – Γκιουλ δεν πρέπει να παραταθεί»» παρατηρεί η Tagesspiegel του Βερολίνου με αφορμή την διένεξη για την υποψηφιότητα Γκιουλ στο αξίωμα του προέδρου. «Πολλοί υψηλοί αξιωματούχοι του ΑΚΠ προσπάθησαν να εξηγήσουν στον Γκιουλ ότι η νέα εποχή του κόμματος πρέπει να αρχίζει με ένα νέο όνομα ως υποψήφιο πρόεδρο. Αντίθετα ο Γκιουλ εκλαμβάνει κάτι τέτοιο ως εξαπάτηση των ψηφοφόρων που φώναζαν στον προεκλογικό αγώνα ‘η προεδρία είναι δική σου’. Ο Ερντογάν και ο Γκιουλ πρέπει να τερματίσουν πάραυτα τον καυγά για να πετύχουν. Μέχρι τώρα ο πρωθυπουργός και ο υπουργός Εξωτερικών ήταν το πετυχημένο δίδυμο της τουρκικής πολιτικής. Στα τέλη της δεκαετίας του ’90 ανήκαν και οι δυο στην ανανεωτική πτέρυγα του τότε ισλαμιστικού κινήματος. Με την ίδρυση του ΑΚΠ άρχισαν ο Ερντογάν και ο Γκιουλ την πορεία τους προς την εξουσία και την μετατόπισή τους στον κεντρώο χώρο και η εκλογική επιτυχία του 47% της 22ας Ιουλίου συνιστά την μεγαλύτερη επιτυχία αυτής της κοινής πολιτικής ιστορίας.»

«Η διένεξη Ρωσίας – Γεωργίας, αλλά και οι άλλες διενέξεις στην πρώην σοβιετική επικράτεια χρειάζονται πλέον έναν ανεξάρτητο διαμεσολαβητή» σημειώνει η Berliner Zeitung «Μήπως πρέπει η ΕΕ να αναλάβει τον ρόλο του διαμεσολαβητή, τον οποίο εδώ και ενάμισι χρόνο προσπαθεί να αποφύγει; Πρέπει να το κάνει, διότι είναι αναγκαίο για την αποσόβηση μελλοντικών εντάσεων ή και για την αποτροπή μιας βαθιάς κρίσης, αλλά και διότι στο μεταξύ είναι πιο επικίνδυνη η κατάσταση του παγώματος της α ή β λύσης από την δραστηριοποίηση της ΕΕ προς την κατεύθυνση της μιας ή της άλλης.»

«Ένα είναι σίγουρο: η βόμβα ή ο πύραυλος που εκτοξεύθηκε υπό περίεργες και αδιευκρίνιστες συνθήκες στην γεωργιανή επικράτεια θα βαθύνει τις συγκρούσεις» διαπιστώνει τέλος η ουγγρική εφημερίδα Nepszabadsag «Η μεν Ρωσία ενδιαφέρεται διακαώς να δοθεί η εντύπωση στην διεθνή κοινή γνώμη ότι η Γεωργία οξύνει τεχνητά την κατάσταση, η δε Γεωργία ενδιαφέρεται να πλασάρει το ιμπεριαλιστικό προφίλ της Ρωσίας.»