1. Inhalt
  2. Navigation
  3. Weitere Inhalte
  4. Metanavigation
  5. Suche
  6. Choose from 30 Languages

Πολιτική

Επίσκεψη-έκπληξη του Τζορτζ Μπους στο Ιράκ

Ο αμερικανός πρόεδρος αναζητεί εναγωνίως θετικά σημεία για τη στρατηγική του

default

Ήταν αναπάντεχη η επίσκεψη του αμερικανού προέδρου χθες το απόγευμα στο Ιράκ, όσοι όμως γνωρίζουν καλά την αμερικανική πραγματικότητα την θεώρησαν απόλυτα επιβεβλημένη. Μέχρι τα μέσα Σεπτεμβρίου ο Λευκός Οίκος θα πρέπει να ενημερώσει το Κογκρέσο για την κατάσταση στη χώρα, ενώ την ερχόμενη εβδομάδα ο ανώτατος στρατιωτικής διοικητής των αμερικανικών δυνάμεων στο Ιράκ στρατηγός Ντειβιντ Πετρέους και ο αμερικανός πρέσβης στη Βαγδάτη Ραιν Κρόκερ θα πρέπει να καταθέσουν έκθεση για τις εξελίξεις στη χώρα από τη δική τους οπτική γωνία. Και όπως φαίνεται ίσως να έχει έρθει η ώρα και για μείωση των αμερικανικών δυνάμεων. Πάντως η επίσκεψη- έκπληξη του προέδρου Μπους στο Ιράκ, η τρίτη από την εισβολή των αμερικανικών δυνάμεων τον Απρίλη του 2003, εγγράφεται μέσα σε ένα εξαιρετικά τεταμένο πολιτικό κλίμα στις ΗΠ, λίγες ώρες πριν την έναρξη της νέας κοινοβουλευτικής περιόδου και δύο εβδομάδες πριν από την πολυαναμενόμενη έκθεση του Λευκού Οίκου προς το Κογκρέσο για την κατάσταση στη χώρα. Ο αμερικανός πρόεδρος προσπαθεί με νύχια και με δόντια να υπερασπιστεί την στρατηγική του στο Ιράκ που σφραγίστηκε με την αποστολή κι άλλων 30.000 στρατιωτών αρχές της χρονιάς. Και σε αυτή του την προσπάθεια αρωγοί του χθες ήταν η επικεφαλής της αμερικανικής διπλωματίας Κοντολίζα Ράις και ο υπουργός άμυνας Ρόμπερτ Γκέιτς, ο οποίος είχε την ευκαιρία να συναντήσει τον ιρακινό πρόεδρο Τζαλάλ Ταλαμπανί και τον πρωθυπουργό Αλ Μαλίκι.

Η επιλογή της επαρχίας Ανμπαρ για την επίσκεψη, όπου υπάρχει μεγάλη αμερικανική βάση, δεν ήταν τυχαία. Για πολλούς λόγους. Κατ΄αρχήν ο αμερικανός πρόεδρος ήθελε να δείξει στην ιρακινή ηγεσία ότι η υπομονή του τελειώνει και ότι η κυβέρνηση θα πρέπει να βάλει τάξη στο χάος. Από την άλλη η συγκεκριμένη επαρχία περιλαμβάνει πόλεις όπως η Φαλούτζα και το Ραμάντι, που έχουν θρηνήσει εκατοντάδες νεκρούς και τραυματίες από βομβιστικές επιθέσεις τα τελευταία χρόνια. Στην περιοχή αυτή λοιπόν, που περιλαμβάνει το λεγόμενο σουνιτικό τρίγωνο, ο Μπους ήρθε να δείξει την αλληλεγγύη του προς τους αμερικανούς στρατιώτες, αλλά και να υπογραμμίσει ότι χάρη στη καλή τους συνεργασία με τους σουνίτες η περιοχή αυτή έχει ηρεμήσει. «Το Αμπαρ», τόνισε ο αμερικανός πρόεδρος στους αμερικανούς στρατιώτες « είναι μια τεράστια επαρχία, που ήταν κάποτε ξεγραμμένη. Τώρα όμως θεωρείται ένας από τους πιο ασφαλείς τόπους στο Ιράκ εξ αιτίας της σκληρής σας εργασίας, εξ αιτίας της ανδρείας και των θυσιών σας. Αρνηθήκατε στην Αλ Κάιντα ένα ασφαλές λιμάνι για τις συνομωσίες της και τα σχέδια επιθέσεων εναντίον των ΗΠΑ. Το έργο σας εδώ, κάνει τη χώρα μας πιο ασφαλή. Και σας ευχαριστώ για τη σκληρή σας δουλειά».

Είναι πάντως γεγονός ότι εδώ και εβδομάδες η περιοχή αυτή, που ονομάστηκε και αυτοκινητόδρομος του θανάτου, έχει ηρεμήσει. Οι μεγαλύτερες φυλές των σουνιτών αράβων μάχονται στο πλευρό των αμερικανών εναντίον της Αλ Κάιντα, μάλιστα ο βαθμός εμπιστοσύνης μεταξύ τους είναι τέτοιος που οι αμερικανοί τους έχουν δώσει και όπλα. Ο πρόεδρος Μπους είχε την ευκαιρία να συναντήσει τους επικεφαλής των αράβων σουνιτων για να καταδείξει ότι η σταθεροποίηση της χώρας είναι στόχος εφικτός με μια στρατηγική που φέρνει αποτελέσματα. Ο Μπους μάλιστα άφησε να διαφανεί ότι σκέπτεται να προχωρήσει σε μείωση του αριθμού των αμερικανών στρατιωτών, υπό προϋποθέσεις βέβαια: «Ο στρατηγός Πετρέους και ο πρέσβης Κρόκερ μου λένε ότι αν συνεχιστούν οι επιτυχίες που έχουμε μεχρι τώρα, θα είναι δυνατή η διατήρηση του ίδιου επιπέδου ασφάλειας με λιγότερες αμερικανικές δυνάμεις». Μια τέτοια προοπτική φαντάζει ακόμη πολύ μακρινή. Την ερχόμενη εβδομάδα οι κύριοι Πετρέους και Κρόκερ θα πρέπει να παρουσιάσουν την ενδιάμεση έκθεσή τους για τις πολιτικές και στρατιωτικές εξελίξεις στο Ιράκ, ενώ μέσα Σεπτεμβρίου την σκυτάλη παίρνει ο Λευκός Οίκος, που θα πρέπει να υποστηρίξει τη στρατηγική του ενώπιον των μελών του Κογκρέσου. Ο αμερικανός πρόεδρος βρίσκεται σε εναγώνια αναζήτηση θετικών σημείων για τις καταστροφικές επιλογές του στο Ιράκ.