1. Inhalt
  2. Navigation
  3. Weitere Inhalte
  4. Metanavigation
  5. Suche
  6. Choose from 30 Languages

Επισκόπηση τύπου

Διχασμένη όσο ποτέ η παλαιστινιακή ηγεσία

«Ποτέ μέχρι τώρα δεν ήταν τόσο διχασμένη η παλαιστινιακή ηγεσία» υποστηρίζει η βρετανική εφημερίδα Guardian με αφορμή τη συνάντηση στη Σαουδική Αραβία της ηγεσίας Χαμάς και Φατάχ: «στη Λωρίδα της Γάζας και στη Δυτική Όχθη του Ιορδάνη σκοτώθηκαν τις τελευταίες εβδομάδες 30 Παλαιστίνιοι. Ανεξάρτητα με το τι μέτρα λαμβάνει ο πρόεδρος των Παλαιστινίων Αμπάς η ειρήνη δεν μπορεί να επιστρέψει στους δρόμους, εάν δεν επιτευχθεί η συμφιλίωση με τη Χαμάς. Τόσο η Χαμάς, όσο και η Φατάχ γνωρίζουν ότι όσο διαρκεί η κρίση, τόσο ελαχιστοποιούνται οι πιέσεις προς το Ισραήλ να άρει την πολιορκία των παλαιστινιακών αυτόνομων περιοχών. Από την άλλη και το Ισραήλ έχει επιστρέψει στη λογική που εφάρμοζε κατά του Αραφάτ, ότι δηλαδή δεν έχει πια αξιόπιστο εταίρο για να διαπραγματευτεί.»

«Μπορεί ο Σαουδάραβας ηγεμόνας να αναγκάσει τους δύο ανταγωνιστές σε μια συμφωνία; Μπορεί να πετύχει αυτό που ούτε οι ΗΠΑ, ούτε η ΕΕ, αλλά ούτε και η Αίγυπτος κατόρθωσαν;» αναρωτιέται η γερμανική εφημερίδα Berliner Zeitung και ισχυρίζεται: «ναι, διότι πρώτον οι ΗΠΑ δεν έχουν πια δυνάμεις για διαμεσολάβηση, η ΕΕ δεν απολαμβάνει του απαραίτητου κύρους και η Αίγυπτος δεν πρότεινε λύσεις, αλλά απλώς έκρουσε τον κώδωνα του κινδύνου. Η Σαουδική Αραβία όμως διαθέτει ζωτικό ενδιαφέρον για τον τερματισμό των εχθροπραξιών μεταξύ Παλαιστινίων, τόσο ως τοπική δύναμη, όσο όμως και ως προστάτης των ιερών μουσουλμανικών τόπων, ως πετρελαιοπαραγωγός-χώρα και ως ‘απρόθυμος’ οικοδεσπότης των αμερικανικών στρατιωτικών δυνάμεων στο έδαφός της. Ό,τι κρίση υπάρχει στην περιοχή ο θρόνος της Σαουδικής Αραβίας κλονίζεται, γι’ αυτό ο Σαουδάραβας μονάρχης επιδιώκει διακαώς έναν συμβιβασμό μεταξύ Χαμάς και Φατάχ.»

Η χθεσινή απόφαση της γερμανικής κυβέρνησης για αποστολή αναγνωριστικών σκαφών τύπου Τορνάντο στο Αφγανιστάν σχολιάζεται σήμερα ευρύτατα από όλο τον ευρωπαϊκό τύπο. «Ιπτάμενα φύλλα συκής» χαρακτηρίζει η ελβετική Neue Zürcher Zeitung την απόφαση της γερμανικής κυβέρνησης επισημαίνοντας ότι «τουλάχιστον τώρα θα μπορούσαν επιτέλους οι πολιτικοί να ξεκαθαρίσουν πως και κατά πόσον είναι πρόθυμη να συμβάλει η Γερμανία στον αγώνα εναντίον της διεθνούς τρομοκρατίας.»

«Νέος πονοκέφαλος στο γερμανικό κοινοβούλιο και στον κυβερνητικό συνασπισμό» γράφει η ιταλική La Stampa και διαπιστώνει: «Δεν είμαστε στην αρχή ενός πολέμου, ούτε καν σε αρχική φάση του, αλλά και τότε, ο Γερμανός υπουργός Άμυνας της ερυθροπράσινης κυβέρνησης είχε δηλώσει ότι οι στρατιώτες προστατεύουν στο Ινδοκούχ τα γερμανικά συμφέροντα. Ο ίδιος όμως σήμερα ως πρόεδρος ενός εκ των κυβερνώντων κομμάτων δηλώνει ότι οι βουλευτές του SPD θα ψηφίσουν κατά συνείδηση στην ψηφοφορία για την έγκριση της αποστολής των Τορνάντο.»

Ο γερμανικός τύπος ζητά να ξεκαθαρίσει η κυβέρνηση τη θέση της. «Από την απελευθέρωση του Αφγανιστάν η Γερμανία εκπληρώνει στο ακέραιο τις συμμαχικές της υποχρεώσεις προς το ΝΑΤΟ και τώρα γιατί να πει όχι;» γράφει η Die Welt, ενώ η Süddeutsche Zeitung σημειώνει: «Στην πραγματικότητα η κυβέρνηση έχει πολύ ελάχιστα περιθώρια να αρνηθεί την αποστολή των Τορνάντο. Μάλλον το γνωρίζει και η πλειοψηφία των βουλευτών.»

«Δύο χρόνια τώρα η ‘καλή’ Γερμανία γαντζώθηκε στην φαντασίωση ότι οι στρατιώτες της επιτελούν ανθρωπιστικό έργο» υπογραμμίζει η Tageszeitung και καταλήγει: «η ψευδαίσθηση αυτή επικράτησε, διότι μέχρι τώρα οι Γερμανοί στρατιώτες σταθμεύουν μακράν της καυτής ζώνης. Επιτέλους ας πάρει τελικά μια ξεκάθαρη απόφαση για το τι θέλει η Γερμανία.»

Τέλος η γερμανική εφημερίδα Frankfurter Allgemeine Zeitung επανέρχεται σήμερα στο θέμα της κόντρας Δήμα-Φερχόιγκεν με ένα πορτρέτο του Έλληνα επιτρόπου. Παραθέτουμε απόσπασμα: «ο κος Δήμας εξελήφθη από τη βιομηχανίας ως ιδανικός διάδοχος της Πράσινης Σουηδής Μάργκοτ Βάλστρομ», διότι, όπως αναφέρει η εφημερίδα, το βιογραφικό του ήταν εχέγγυο «για φιλική προς τη βιομηχανία συμπεριφορά». «Πως έγινε αυτή η αλλαγή; Αντελήφθη τη σοβαρότητα του ζητήματος καθυστερημένα, υποστηρίζουν οι περιβαλλοντικές οργανώσεις, αναγκάστηκε από τις πιέσεις του μηχανισμού, ισχυρίζονται κάποιο άλλοι. Στην ουσία όμως οι αναλυτές υποτίμησαν τον κ. Δήμα. Παρ’ όλα αυτά εκείνο που φάνηκε, είναι ότι πρόκειται για κάποιον πολιτικό με ξεκάθαρη σκέψη, κάτι που δεν μπορεί ασφαλώς να τον μετατρέψει σε ένθερμο μαχητή υπέρ του περιβάλλοντος.»

Επιμέλεια: Βιβή Παπαναγιώτου