1. Inhalt
  2. Navigation
  3. Weitere Inhalte
  4. Metanavigation
  5. Suche
  6. Choose from 30 Languages

Πολιτική

Δεν είναι υπόθεση «καλής χημείας»

Ο γάλλος πρόεδρος Φρ. Ολάντ διαψεύδει ότι «πάγωσε» την συνεργασία του με τη γερμανίδα καγκελάριο, Α. Μέρκελ μέχρι τις γερμανικές εκλογές που θα γίνουν το Σεπτέμβριο και πλέκει το εγκώμιο της καγκελαρίου.

Μετά τον Ζοζέ-Μανουέλ Μπαρόζο και ο Φρανσουά Ολάντ πλέκει σε δηλώσεις του το εγκώμιο της καγκελαρίου Μέρκελ. Μάλιστα, ο γάλλος πρόεδρος διαψεύδει τη φημολογία που τον θέλει να έχει αναστείλει οποιαδήποτε συνεργασία με τη γερμανίδα καγκελάριο μέχρι τον ερχόμενο Σεπτέμβριο. Η εξέλιξη αυτή έχει ιδιαίτερη σημασία μετά το μπαράζ των πιέσεων για αλλαγή πολιτικής που δέχθηκε το Βερολίνο την προηγούμενη εβδομάδα. Πολλοί αναλυτές δεν δίστασαν μάλιστα να κάνουν λόγο για απομόνωση της γερμανικής κυβέρνησης εντός της ευρωζώνης. Στη συνέχεια, ήλθε η Κομισιόν να παραχωρήσει χρονικό περιθώριο δύο ακόμη ετών σε Γαλλία και Ισπανία προκειμένου οι δύο χώρες να μειώσουν το δημοσιονομικό τους έλλειμμα και να νοικοκυρέψουν τους προϋπολογισμούς τους. Η εξέλιξη αυτή επιτρέπει στην νέα ιταλική κυβέρνηση υπό το Ενρίκο Λέτα να αισιοδοξεί ότι θα διασφαλίσει και αυτή μια περίοδο χάριτος για να εξυγιάνει τα δημοσιονομικά της χωρίς να διακυβεύσει την ανάπτυξη. 

«Κανείς δεν γνωρίζει τι θέλει ο Ολάντ»

Διαφωνίες στο πεδίο της ευρωπαϊκής πολιτικής: Ολάντ, Μέρκελ, Μπαρόζο

Διαφωνίες στο πεδίο της ευρωπαϊκής πολιτικής: Ολάντ, Μέρκελ, Μπαρόζο

Όλα αυτά δεν αλλάζουν τίποτε στη διαπίστωση ότι οι γαλλογερμανικές σχέσεις έχουν επιδεινωθεί από την ημέρα που ο Φρανσουά Ολάντ ανέλαβε την προεδρία της χώρας του. Το ποιος ευθύνεται για την εξέλιξη αυτή είναι δύσκολο να διευκρινισθεί. «Αυτό, ωστόσο, που έχει καθοριστική σημασία είναι το γεγονός ότι από τότε που ξέσπασε η «ευρωκρίση» Γαλλία και Γερμανία βρίσκονται όλο και συχνότερα σε αντίπαλα στρατόπεδα όσον αφορά τη συζήτηση για την πολιτική λιτότητας και την ενίσχυση της ανάπτυξης», παρατηρεί ο αναλυτής του dpa, Τόμας Λάνιγκ. Ο γερμανός αναλυτής υποστηρίζει επίσης ότι η Μέρκελ αντιμετωπίζει με ψυχραιμία την κατάσταση που έχει προκύψει στο πεδίο των γαλλογερμανικών σχέσεων. Στην καγκελαρία γνωρίζουν όλοι ότι το μέλλον της γερμανικής κυβέρνησης θα εξαρτηθεί σε μεγάλο βαθμό από την επιτυχία ή όχι της Γαλλίας να εφαρμόσει το πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων. Για τον λόγο αυτόν το Βερολίνο θέλει να βοηθήσει τον Ολάντ να βγάλει τη χώρα του από την κρίση. Η «μαγική λέξη» είναι η «ανταγωνιστικότητα» και όλα δείχνουν ότι στη Γαλλία κάτι κινείται στο πεδίο αυτό. Ελάχιστοι, όμως, πιστεύουν ότι ο Ολάντ είναι σε θέση να κάνει τη μεγάλη ανατροπή. «Κανείς δεν γνωρίζει τι θέλει ο Ολάντ», επισημαίνει ο χριστιανοδημοκράτης ευρωβουλευτής Έλμαρ Μπροκ, προσθέτοντας ότι με τη στάση που τηρεί ο γάλλος πρόεδρος η Γερμανία αναγκάζεται να ηγηθεί μόνη της στην Ευρώπη. «Και αυτό δεν είναι καλό για τη Γερμανία», αποφαίνεται ο συντηρητικός πολιτικός.

Σταθερές συμμαχίες ενάντια στην Μέρκελ δεν έχουν προκύψει μέχρι στιγμής

«Υπάρχει καλή χημεία με τη Μέρκελ», υποστηρίζει ο Φρανσουά Ολάντ

«Υπάρχει καλή χημεία με τη Μέρκελ», υποστηρίζει ο Φρανσουά Ολάντ

Στις Βρυξέλλες και κυρίως στον κύκλο των «μικρών εταίρων» επικρατεί ανακούφιση για το γεγονός ότι ο «άξονας Μέρκελ-Σαρκοζί» δεν είχε την ανάλογη συνέχεια μετά την ανάληψη της προεδρίας από τον Ολάντ. Από την ημέρα που ο Φρανσουά Ολάντ έγινε πρόεδρος, τα οικονομικά δεδομένα της Γαλλίας έχουν γνωρίσει σοβαρή επιδείνωση. Η Γαλλία έχει καταστεί, στο μεταξύ, η ίδια στοιχείο της «ευρωκρίσης» και αυτό την ωθεί καθημερινά όλο και πιο κοντά στο στρατόπεδο των χωρών της κρίσης του ευρωπαϊκού Νότου. Ωστόσο, είναι κοινή η διαπίστωση στην ΕΕ ότι σταθερές συμμαχίες ενάντια στην Μέρκελ δεν έχουν προκύψει μέχρι στιγμής. Οι μεγαλόστομες διακηρύξεις του Ολάντ για την αναδιαπραγμάτευση του «δημοσιονομικού συμφώνου» και την αναζωογόνηση της ανάπτυξης δεν ακύρωσαν τελικά την πολιτική της λιτότητας που επέβαλε το Βερολίνο. Συνέβαλαν, όμως, σε μεγάλο βαθμό στη διασφάλιση περισσότερου χρόνου για το δημοσιονομικό νοικοκύρεμα της Γαλλίας. Μια σημαντική επιτυχία για τους Γάλλους που τους επιτρέπει να ισχυρίζονται ότι «μπήκε τέλος στην πολιτική της λιτότητας». Φυσικά, τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά. Άλλωστε και ο ίδιος ο Φρανσουά Ολάντ παραδέχεται ότι «ποτέ δεν είναι εύκολα τα πράγματα με τη Μέρκελ». Ο γάλλος πρόεδρος θα προτιμούσε να έχει ως συνομιλητή στο Βερολίνο τον σοσιαλδημοκράτη υποψήφιο καγκελάριο Πέερ Στάινμπρουκ, αλλά η επικράτηση του τελευταίου στις βουλευτικές εκλογές του Σεπτεμβρίου είναι μάλλον απίθανη. Αυτό το γνωρίζει ο Ολάντ, και πιθανότατα αυτός είναι και ο λόγος που δεν επιτρέπει στους γάλλους επικριτές της καγκελαρίου να το παρακάνουν με την κριτική τους. Ο ίδιος υποστηρίζει ότι «υπάρχει καλή χημεία με τη Μέρκελ», αλλά σχεδόν κανείς δεν τον πιστεύει. Σε τελική ανάλυση «η χημεία» δεν συνιστά καθοριστικό παράγοντα για την γαλλογερμανική συνεργασία. Αυτό που έχει σημασία είναι «ο συνδυασμός των συμφερόντων των δύο χωρών». Και αυτό επιβεβαιώνεται εκ νέου τις ημέρες αυτές.

Σταμάτης Ασημένιος, dpa

Υπεύθ. Σύνταξης: Κώστας Συμεωνίδης