1. Inhalt
  2. Navigation
  3. Weitere Inhalte
  4. Metanavigation
  5. Suche
  6. Choose from 30 Languages

Κοινωνία & Πολιτισμός

Αυξήθηκε η αποδοχή των ξένων στη Γερμανία

Οι ξένοι βρίσκουν μεγαλύτερη αποδοχή στη δυτικογερμανική κοινωνία. Αυτό είναι το βασικό πόρισμα πρόσφατης επιστημονικής έρευνας.

default

Η έρευνα έγινε από την έδρα Κοινωνικών Επιστημών για τη Μελέτη της Συμπεριφοράς του Πληθυσμού στο Πανεπιστήμιο Κολωνίας και αξιολογήθηκε από την Εταιρεία Μελέτης των Κοινωνικών Δομών.

Συγκεκριμένα: Σήμερα σε αντίθεση με το 1980 μόνον μια μειοψηφία, το 22% των Γερμανών, ζητά την επιστροφή των ξένων στις πατρίδες τους και λέει ‘όχι στους μικτούς γάμους’ (το 14%). Ταυτόχρονα το 79% απαιτεί από τους ξένους καλύτερη προσαρμογή στην γερμανική κοινωνία.

Ο ρόλος της πολυετούς παρουσίας των ξένων

Ο δρ. Μίχαελ Τερβάι, υπεύθυνος για την αξιολόγηση της έρευνας από την Εταιρεία Μελέτης των Κοινωνικών Δομών, εκτιμά ότι η αύξηση της αποδοχής των ξένων από τη γερμανική κοινωνία συνδέεται άρρηκτα με την πολυετή παρουσία τους στη χώρα, διότι: «έτσι έχασαν τα χαρακτηριστικά του άγνωστου και του απρόσιτου. Επιπλέον ξεκαθαρίστηκε στη συλλογική συνείδηση των Γερμανών ότι πρέπει να ζήσουμε με τους ξένους. π.χ. πρέπει να συμβιώσουμε με τους Ευρωπαίους πολίτες. Δεν μπορούμε να τους αποκλείσουμε. Και επειδή πολλοί ξένοι δεν δίνουν αφορμή για αρνητική κατάταξη, ούτε προκαλούν δυσαρέσκεια στον γερμανικό πληθυσμό, αυξάνεται η αποδοχή τους.»

Ασφαλώς υπάρχουν τομείς, τόνισε ο ειδικός επιστήμονας, που η αποδοχή των ξένων είναι χαμηλή. Πρόκειται για δύο συγκεκριμένους τομείς στους οποίους φαίνεται ότι οι ξένοι προκαλούν την κοινή γνώμη: ο ένας τομέας έχει σχέση με το γεγονός ότι πολλοί ξένοι που λαμβάνουν κοινωνικά βοηθήματα. Έτσι στα μάτια των Γερμανών φαίνονται σαν επιβάρυνση των ασφαλιστικών τους ταμείων. Ο άλλος τομέας είναι ο υψηλός αριθμός ποινικών αδικημάτων που εμφαίνεται στις στατιστικές ότι διαπράττονται από ξένους.

Τι χαρακτηριστικά έχει όμως η αποδοχή των ξένων; Δηλαδή οι Γερμανοί αποδέχονται το ίδιο έναν Ευρωπαίο – πολίτη και έναν π.χ. ξένο από την Τουρκία ή την Αφρική;

‘Ασφαλώς όχι’ διαπιστώνει ο ειδικός επιστήμονας Μίχαελ Τερβάι: «υπάρχουν θα λέγαμε ‘καλοί ξένοι’, όπως οι Νορβηγοί, οι Καναδοί, αλλά και οι Ιταλοί, οι Έλληνες κλπ. και οι ‘άλλοι ξένοι’. Οι ‘καλοί’ είναι εκείνοι με τους οποίους υπάρχουν τα λιγότερα προβλήματα στην γερμανική καθημερινότητα. Υπάρχουν όμως και ξένοι που δεν ‘διαθέτουν ελκυστικότητα’, όπως είναι π.χ. οι Τούρκοι. Συνιστούν δηλαδή κάτι διαφορετικό για τον μέσο Γερμανό. Όταν ρωτάμε π.χ., εάν θέλουν σαν γείτονά τους έναν Τούρκο ή έναν Ιταλό, μόνον το 5% απαντά αρνητικά για τον Ιταλό, αλλά για τον Τούρκο η απορριπτική στάση φθάνει το 40%. Ασφαλώς υφίστανται και άλλες ομάδες ξένων που απολαμβάνουν χαμηλότερης αποδοχής, όπως οι Αφρικανοί, οι Κούρδοι, οι Ρομά. Όλες αυτές οι ομάδες εμφανίζονται στην κλίμακα αποδοχής σε ιδιαίτερα δυσμενή θέση.»

Η προσαρμογή στην ντόπια κοινωνία - καθολική απαίτηση

Το καινούργιο στην έρευνα της Εταιρείας Μελέτης των Κοινωνικών Δομών είναι η καθολική σχεδόν απαίτηση των Γερμανών για καλύτερη προσαρμογή των ξένων στην κοινωνία τους (79%). Πρόκειται για μια νέα τάση και μάλλον αντικατοπτρίζει και τις συζητήσεις των τελευταίων ετών περί παράλληλων κοινωνιών και μουσουλμανικού κινδύνου. Ο Γερμανός επιστήμονας θεωρεί ότι σύμφωνα με τα στοιχεία: «οι Γερμανοί συνειδητοποίησαν ότι οι ξένοι θα μείνουν επί μακρόν στη χώρα τους, ενώ παράλληλα υπάρχουν συχνά αρνητικές αναφορές στα μίντια για τις ανυπέρβλητες δυσκολίες προσαρμογής των ξένων. Γι’ αυτό εάν κάποιος διαμένει στη Γερμανία οι πολίτες της απαιτούν να ξέρει τη γλώσσα και να προσαρμοστεί τουλάχιστον στις οικογενειακές σχέσεις στα γερμανικά δεδομένα. Σήμερα γίνεται επίσης πιο συχνά λόγος για ‘παράλληλες κοινωνίες’ που αξιολογούνται αρνητικά και απορριπτικά. Όλα αυτά αποτυπώνονται στις απόψεις των πολιτών.»

Οι Έλληνες ανήκουν στους 'καλούς ξένους'

Πόσο αποδοχή ή απόρριψη υπέρ ή κατά των Ελλήνων κατέγραψε άραγε η έρευνα; Αυτό δεν μπορεί να μας απαντηθεί, διότι απλώς οι μελετητές για μια τέτοιου είδους έρευνα επιλέγουν πολυπληθείς εθνικές ομάδες όπως π.χ. Τούρκους ή Ιταλούς. Ο δρ. Μίχαελ Τερβάι αφού επισημαίνει ότι οι Έλληνες δεν συμπεριελήφθησαν στην έρευνα τολμά μια αποτίμηση: «έπρεπε να περιοριστούμε σε ορισμένες ομάδες και επιλέξαμε τις πιο πολυάριθμες. Έτσι οι Έλληνες δεν συμπεριελήφθησαν σε αυτή την έρευνα, αντίθετα συμπεριελήφθησαν οι Ιταλοί. Αλλά η προσωπική μου εκτίμηση που επιβεβαιώνεται και από άλλες πηγές είναι ότι οι Έλληνες δεν παίζουν αρνητικό ρόλο στη συνείδηση των Γερμανών.»