1. Inhalt
  2. Navigation
  3. Weitere Inhalte
  4. Metanavigation
  5. Suche
  6. Choose from 30 Languages

Επισκόπηση τύπου

Αυξάνονται οι πιέσεις της διεθνούς κοινότητας απέναντι στη Δαμασκό

Με την επίθεση Παλαιστίνιου καμικάζι την Παρασκευή στο Τελ-Αβίβ ασχολούνται σήμερα όλες οι γερμανικές εφημερίδες.

Frankfurter Allgemeine Zeitung: "Η εξτρεμιστική δράση δεν προσέφερε στο παρελθόν στους Παλαιστίνους παρά τη μια ήττα μετά την άλλη. Πρέπει άραγε να συνεχισθεί αυτή η κατάσταση; Είναι ξεκάθαρο, πως το Ισραήλ υποπτεύεται πια περισσότερο την Συρία από ό,τι πριν. Ο Αμπάς τα βρίσκει τώρα μπαστούνια, καθώς οι εξτρεμιστές ενισχυόμενοι από το εξωτερικό, είναι δυσκολότερο να απομονωθούν και επομένως δεν μπορεί εύκολα να πατάξει τη βία. Τον εξωτερικό παράγοντα δεν μπορεί να επηρεάσει, ούτε ο Αμπάς, ούτε το Ισραήλ. Ίσως η διεθνής κοινότητα μπορεί να αλλάξει την κατάσταση με μια ευρείας κλίμακας, επίμονη και δίκαιη πολιτική έναντι της Εγγύς Ανατολής".

Frankfurter Rundschau: "Είναι προφανές ότι οι διεθνείς πιέσεις στην κυβέρνηση της Δαμασκού θα ενισχυθούν, έστω κι αν δεν μπορεί να αποδειχθεί μια ενεργή συμμετοχή της στην τρομοκρατική αυτή πράξη. Ταιριάζει γάντι στην ισραηλινή κυβέρνηση που είχε απαυδήσει από τις προσπάθειες προσέγγισης της Συρίας με τα γειτονικά κράτη. Με την κατάταξη της Συρίας στα κράτη-ταραξίες μπορεί να πλασάρει καλύτερα στην κοινή γνώμη του Ισραήλ ότι οι συνομιλίες με τους Παλαιστινίους θα συνεχισθούν μόνον και όποτε εκείνη κρίνει σκόπιμο."

Την αφροσύνη του τουρκικού εθνικισμού σχολιάζει η Die Welt: "Οι εκλογές στο Ιράκ ανέδειξαν τους Κούρδους σε δεύτερη πολιτική δύναμη της χώρας. Προφανώς είναι έτσι πιθανή μια τυπική ανεξαρτητοποίηση των Κούρδων στο Βόρειο Ιράκ. Οι περισσότεροι Κούρδοι θα χαιρέτιζαν ασφαλώς τη δημιουργία ενός ανεξάρτητου κράτους, αντί να διεκδικούν και να ερίζουν συνεχώς με τους σουνίτες και τους σιίτες για την κυβερνητική εξουσία στη Βαγδάτη. Στο μεταξύ έχουν δημιουργηθεί αρκετά σταθερές πολιτικές σχέσεις στις αυτόνομιες περιοχές του Βορείου Ιράκ, υπάρχει μάλιστα και μια μικρή οικονομική άνθηση, ιδιαίτερα ελπιδοφόρα. Όμως το δικαίωμα της αυτοδιάθεσης των Κούρδων αμφισβητείται από τις γειτονικές με το Ιράκ χώρες και κυρίως από την Τουρκία. Η Τουρκία είναι δυστυχώς ακόμη πολύ μακριά από μια έντιμη, αυτοκριτική και βαθιά ανάλυση της πολιτικής της έναντι των Κούρδων. Ακόμη κυριαρχεί ο τυφλός εθνικισμός και ο φόβος, ο οποίος πάντα αποδεικνύεται ο χειρότερος σύμβουλος. Κι όμως η Τουρκία οικοδομεί την εξωτερική και την πολιτική ασφαλείας με γνώμονα τους φόβους της ακολουθώντας την πολιτική των αυταρχικών καθεστώτων, που δεν εμπιστεύονται τους πολίτες τους. Αλλά μια κοινωνία που υποβαθμίζει και αποσιωπά πάντα τα σκοτεινά κεφάλαια της ιστορίας της δεν μπορεί ποτέ να μετατραπεί σε κοινωνία των πολιτών, ούτε να προαχθεί σε δημοκρατία."

Την Παρασκευή πέθανε στην Οξφόρδη ο Πίτερ Μπένενσον, ο ιδρυτής της Διεθνούς Αμνηστείας. Παραθέτουμε σύντομη αναφορά της Tageszeitung: "Όταν το 1961 έγραφε με αποτροπιασμό στη βρετανική εφημερίδα 'Ομπσέρβερ' για δύο Πορτογάλους φοιτητές που το καθεστώς Σαλαζάρ καταδίκασε σε 7ετή κάθειρξη κανείς δεν φανταζόταν την εξέλιξή του. Ο τότε 33χρονος δικηγόρος, γιος εβραίου τραπεζίτη, έγραφε 'όταν ο αποτροπιασμός για τις άδικες φυλακίσεις, τα βασανιστήρια και τις εκτελέσεις ανθρώπων σε όλο τον κόσμο αποκτήσει μια συγκεκριμένη, συλλογική δράση, τότε μπορεί να προκύψει κάτι θετικό'. Και προέκυψε: η Διεθνής Αμνηστεία - την οποία κατ' αρχήν χρηματοδοτούσε προσωπικά, ενώ σήμερα έχει πάνω από ένα εκατομμύριο μέλη, παραρτήματα σε 160 χώρες και το 1977 πήρε το νομπέλ ειρήνης. Χαρακτηριστική για τη δράση της Διεθνούς Αμνηστείας είναι η δήλωση που έκανε χθες ο πάλαι ποτέ φυλακισμένος συνδικαλιστής Πένα Βαλντέζ από τη Δομινικανή Δημοκρατία: "Όταν ήρθαν τα πρώτα 200 γράμματα διαμαρτυρίας, οι δεσμοφύλακες μου επέστρεψαν τα ρούχα. Όταν ήρθαν τα επόμενα 200 με επισκέφθηκε ο διοικητής των φυλακών και όταν ήρθαν 3000 γράμματα, τότε πληροφορήθηκε το συμβάν ο πρόεδρος της δημοκρατίας, ο οποίος αποφάσισε και την αποφυλάκισή μου."