1. Inhalt
  2. Navigation
  3. Weitere Inhalte
  4. Metanavigation
  5. Suche
  6. Choose from 30 Languages

Κοινωνία & Πολιτισμός

Ένα μιούζικαλ για τη ναζιστική θηριωδία

Είναι μία από τις πιο ασυνήθιστες γερμανικές ταινίες της χρονιάς. Η «Δεσποινίς Μαρί» θυμίζει τη μαζική σφαγή στο γαλλικό χωριό Οραντούρ το 1944. Και αυτό με τη μορφή ενός μιούζικαλ.

Είναι η 10η Ιουνίου του 1944, ημέρα που εκτυλίσσεται η μεγάλη σφαγή στο γαλλικό χωριό Οραντούρ. Μία μονάδα των SS ισοπεδώνει την περιοχή και κλειδώνει τις γυναίκες και τα παιδιά στην εκκλησία. Το κτίριο πυρπολείται και μόνο έξι άνθρωποι από τους 650 γλιτώνουν από τις φλόγες.

Η σφαγή του Οραντούρ αποτελεί σύμβολο των ναζιστικών εγκλημάτων στη Γαλλία. Προφανώς δεν είναι μια ιστορία που προσφέρεται για μιούζικαλ. Κι όμως ο γερμανός συγγραφέας Φριτς Στίγκλερ είδε τα πράγματα αλλιώς. Όταν κοινοποίησε πριν από δύο χρόνια τα σχέδιά του για το μιούζικαλ «Δεσποινίς Μαρί» διατυπώθηκαν επιφυλάξεις από τη γαλλική πλευρά. Ωστόσο εκείνοι που τότε τον επέκριναν έχουν μετατραπεί πλέον σε υποστηρικτές του έργου του.

Πέρσι το μιούζικαλ έκανε πρεμιέρα στο Κάντολτσμπουργκ της Φραγκονίας, όπου περισσότεροι από 14.000 θεατές είδαν το έργο. Και σε λίγες μέρες πρόκειται να κυκλοφορήσει στις αίθουσες η κινηματογραφική εκδοχή της «Δεσποινίδος Μαρί».

Η υπόθεση της ταινίας στρέφεται γύρω από μία ιστορία αγάπης ανάμεσα σε μια Γερμανίδα και έναν Γάλλο, ο οποίος κατά τη διάρκεια του πολέμου είναι υποχρεωμένος να εργάζεται στο αγρόκτημά της, ωστόσο μετά το τέλος του πολέμου αποφασίζει να μείνει κοντά της. Όταν εκείνη τον συνοδεύει χρόνια αργότερα στη γενέτειρά του, το Οραντούρ, μαθαίνει για τις αγριότητες των ναζί που έλαβαν χώρα εκεί.

Συγγενείς των θυμάτων συμμετέχουν στην ταινία

Ο Ρομπέρ Εμπρά στα ερείπια του Οραντούρ

Ο Ρομπέρ Εμπρά στα ερείπια του Οραντούρ

Το μιούζικαλ παρακολούθησε πέρσι μια αντιπροσωπεία από το Οραντούρ, μεταξύ των οποίων ο δήμαρχος του χωριού και ένας από τους επιζήσαντες, ο Ρομπέρ Εμπρά. Μετά το τέλος της παράστασης ο Εμπρά σηκώθηκε από τη θέση του, χειροκρότησε έντονα και έδωσε το χέρι του στην πρωταγωνίστρια. Οι συντελεστές της παράστασης σχεδιάζουν τώρα να ανεβάσουν το έργο και στο Οραντούρ.

Στην ταινία παίζουν δευτερεύοντες ρόλους και συγγενείς των θυμάτων του 1944. Οι 80 συντελεστές της ταινίας αρνήθηκαν μάλιστα να λάβουν αμοιβή. Κι όπως η τρίωρη θεατρική παράσταση έτσι και η ταινία των 97 λεπτών περιλαμβάνει πολλά τραγούδια, τη μουσική των οποίων έχει συνθέσει ο συνθέτης Ματίας Λάνγκε.

Στο τέλος της ταινίας προβάλλεται ένα σύντομο ντοκιμαντέρ, στο οποίο ο Ρομπέρ Εμπρά ξεναγεί τους ηθοποιούς στα συντρίμμια του Οραντούρ και διηγείται τι έζησε στις 10 Ιουνίου του 1944.

Ρόλαντ Μπεκ/ Δημήτρης Ελευθεράκης