1. Inhalt
  2. Navigation
  3. Weitere Inhalte
  4. Metanavigation
  5. Suche
  6. Choose from 30 Languages

Politika

Teroristi iz našeg komšiluka

Da li je riječ o zakašnjeloj akciji ili ne? To je pitanje koje se otvara nakon akcije makedonske policije u kojoj je uhapšeno devet osoba osumnjičenih za organizovanje ljudi za odlazak na ratišta na Bliskom istoku.

"Policijska operacija hapšenja osumnjičenih za pružanje logistike, ali i učešće u borbama na Bliskom istoku na strani 'Islamske države' (IS) stiže suviše kasno, zato što se svaki bezbjednosni problem uvijek uspješno i bezbolno rješava u svojim početnim fazama", ocjenjuje Vladimir Pivovarov, bivši šef vojno-obavještajne službe.

"Prošle godine smo donijeli zakon i to posljednji u regionu. U tom periodu mnogi makedonski građani poginuli su na ratištima, a isto toliki broj naših ljudi otišao je da se bori u redovima IS. Analizirajući javno dostupne informacije, otkrili smo da su naši građani u tom periodu uhapšeni na Kosovu, u Italiji i Australiji, a naše službe nisu reagovale. U okruženju, a naročito na Kosovu, uhapšeno je i izvedeno pred sud na stotine ljudi. Kod nas već duže vrijeme lider Islamske vjerske zajednice javno ukazuje da se u džamijama u Skoplju vrši regrutacija ljudi za odlazak na Bliski Istok, na šta MUP neozbiljno odgovara da nije nadležan da kontroliše džamije. Sada je vrijeme za profesionalizaciju službi, odnosno da politika odatle ukloni svoje ruke. Ako se to ne desi, posljedice po Republiku Makedoniju mogu da budu nepredvidive", upozorava Pivovarov.

Odlazak zbog egzistencijalnih problema?

Dio uhapšenih osoba osumnjičenih da su vrbovali borce za odlazak na Bliski istok, imao je veze i kontakte i sa 16 makedonskih građana koji se nalaze u redovima IS. Sedam od onih koji su do sada poginuli na ratištima u Siriji, prema bezbjednosnim izvorima, potiče iz neposrednog susjedstva objekata u Skoplju u kojima su izvršene racije u okviru akcije „Ćelija“, odnosno iz dijelova grada u kojima je, navodno, najviše regrutovanih boraca.

Ljudi koji žive u blizini pretresenih objekata u skopskoj opštini Čair, a koji su željeli da ostanu anonimni, potvrđuju da su "mladi ljudi iz komšiluka otišli u Siriju", ali smatraju da su oni to uradili isključivo iz egzistencijalnih razloga. "Otišao je momak iz susjedstva. Nije u pitanju ni radikalni islam, niti vrbovanje - samo prazan stomak. Niko u njegovoj porodici nije bio zaposlen. Rekao je da nije imao drugi izlaz. Otišao je samo zbog para, a ne za nekakvu ideologiju", priča jedan od komšija.

Takve tvrdnje, kao i nezvanični podatak da je među devet privedenih osoba i jedan Makedonac, pravoslavne vjeroispovijesti koji je prešao na islam, nameće potrebu da se ozbiljno analiziraju motivi koji navode mlade da odlaze na bliskoistočna ratišta, ali i to sa kakvim "teretom" će se oni vratiti.

Nefunkcionalna država pogoduje radikalnim grupama

U prošlogodišnjoj studiji centra ITIC (The Meir Amit Intelligence and Terrorism Information Center) o stranim borcima u Siriji, procjenjuje se da se njihov broj, koji je u porastu, kreće između 1.600 i 2.100, a među zemljama koje imaju najveći broj ljudi na sirijskom ratištu koji dostiže čak i nekoliko stotina, izdvajaju se i neke balkanske zemlje, a među njima je i Makedonija.

Prije samo nekoliko mjeseci, makedonski eksperti za bezbjednosna pitanja ukazivali su na to da uzroke za pojavu neformalnih islamističkih grupa treba tražiti u nefunkcionalnoj državi čije slabe i neefikasne institucije indirektno pogoduju jačanju radikalnog islamizma. Istovremeno, državna politika nekonfrontiranja u velikoj mjeri je određena osjetljivim međuetničkim odnosima u Makedoniji. U tom smislu, odsustvo energičnih kontramjera državnih organa u kontinuitetu stvara preduslove za jačanje njihovih kapaciteta.

IS Flaggen in Gornja Maoca Bosnien und Herzegowina

Smatra se da je iz Gornje Maoče u BiH otišao jedan broj ljudi da se bori na ratištima u Siriji

Bezbjednosni eksperti smatraju da se takvim opasnim tendencijama efikasno može stati na put samo uz dva uslova: da se ta oblast dobro poznaje, ali i da se napravi jasna razlika između religioznog ubjeđivanja koje ostaje u privatnoj sferi i onog koje je usmjereno na društveno-političke promjene kroz nasilno djelovanje.