1. Inhalt
  2. Navigation
  3. Weitere Inhalte
  4. Metanavigation
  5. Suche
  6. Choose from 30 Languages

Panorama

Jugoslovenska kultura živi!

Knjiga "Suočavanje sa jugoslovenskim kontroverzama" predstavlja direktan napad na jednostrane interpretacije koje su nacionalistički političari i mediji nametnuli masovnoj kulturi svih bivših jugoslavenskih republika.

Naslovna stranica knjige Suočavanje s jugoslavenskim kontroverzama

Kako su nastali noviji jugoslovenski mitovi

Jugoslovenska kultura nije umrla sa jugoslovenskom državom i idejom, ona i dalje postoji, ne pod tim nazivom, ali u kontekstu svesti ona je i dalje jedna realnost koja svedoči da su međusobne mržnje, netrpeljivosti i razlike bile ishod smišljene propagande republičkih i pokrajinskih birokratija. Jedan od dokaza da ta kultura postoji jeste i knjiga Beogradskog centra za ljudska prava „Suočavanje sa jugoslovenskim kontroverzama” u kojoj je preko 300 autora iz svih republika bivše SFRJ te stranih stručnjaka zajedničkim snagama deset godina pokušavalo da otvori pitanja vezana za blisku prošlost i događaje iz novije istorije.

Knjiga je u sredu predstavljena u Beogradu, a na promociji su govorili direktor Beogradskog centra za ljudska prava Vojin Dimitrijević, istoričar Nikola Samardžić, professor Ekonomskog fakulteta Ivan Vujačić i Miljenko Dereta, izvršni direktor Građanskih inicijativa.

Vojin Dimitrijević na promociji knjige

Vojin Dimitrijević na promociji knjige

Šta je istina, a šta mit?

„Suočavanje sa jugoslovenskim kontroverzama“ se bavi temama koje se čak i danas, 15 godina od kraja sukoba, ne otvaraju često ili ne na pravi način. Primjeri za to su percepcija Međunarodnog suda za ratne zločine u Hagu u svim ratom zahvaćenim republikama, operacije „Bljesak” i „Oluja” te mnogi drugi mitovi na ovim prostorima. Vojin Dimitrijević naveo je neke od najvažnijih pitanja koja knjiga otvara.

„Ako je reč o Haškom tribunalu, onda smo imali potpuno poricanje tog suda u Srbiji kao nezakonitog, dok je recimo u BiH postojala oduševljena podrška tribunalu pa kad se kasnije sudilo nekim Bošnjacima ispostavilo se da to ne treba da se radi. U Hrvatskoj je predsednik Vrhovnog suda tvrdio da Hrvat ne može da izvrši ratni zločin i sl. Sve to se u ovom poglavlju sleglo, tim pre što su u njegovom pisanju učestvovali stranci koji nisu vezani za događaje na način na koji su ljudi sa ovih područja.

Sudionici promocije

Da li su se mitomani zamorili?

U knjizi se autori bave ratnim operacijama, kako je, naprimer, neverovatno lako hrvatska vojska postigla uspeh u Bljesku, piše se o dokumentima koji dovode u sumnju da li je operacija Oluja, bez obzira na to što se pred Haškim tribunalom mora suditi onima koji su pri tom ubijali civile, da li je to bio iskren otpor nadolazećoj hrvatskoj vojsci ili u pozadini jedan dogovor između Tuđmana i Miloševića o preseljenju Srba iz Hrvatske negde u Istočnu Bosnu da bi oni bili bliži Srbiji i stvorili nacionalno zaokružene države, pri čemu su naravno zaboravili da postoje i muslimani koji su često u politici kod nas bili zaboravljena komponenta”, ističe Dimitrijević.

Utjecaj mitomanije na građane

Ono što je značajno napomenuti za noviju istoriju odnosa Hrvatske i Srbije jeste da su te teme pisali istoričari iz te dve zemlje, koji su uspeli da se usaglase oko bitnih činjenica. Međutim, uticaj mitomanije i stvaranja slike preko medija na građane očigledan je kroz istraživanja koja su rađena.

„U jednoj anketi je bilo pitanje kad se bolje živelo danas ili u Jugoslaviji; 90 posto ljudi smatra da se onda živelo bolje, ali je to lično iskustvo. U sledećem pitanju da li je ulazak u Jugoslaviju 1918. godine bio velika srpska greška, oni odgovaraju sa jeste zato što su mu zapravo, svih ovih godina ponavljali patriotski naučnici, dok je prvo pitanje sam doživeo”, ističe Dimitrijević.

Na sljedećoj stranici pročitajte: Mit o eksploataciji

Preporuka redakcije