1. Inhalt
  2. Navigation
  3. Weitere Inhalte
  4. Metanavigation
  5. Suche
  6. Choose from 30 Languages

Politika

Šta su nacisti opljačkali u Srbiji?

Skoro 70 godina nakon završetka Drugog svjetskog rata i dalje nije poznato koja su sve kulturna blaga i vrijedne umjetnine nacisti odnijeli iz Srbije. Masovno su pljačkani jevrejski stanovi, ali i muzeji.

Deportacija zatvorenika u Beogradu 1941. godine

Deportacija zatvorenika u Beogradu 1941. godine

Sa ključevima svojih stanova, Jevreji iz Beograda imali su obavezu da se prije tačno 73 godine - 8. decembra 1941 - prijave u kancelariju „Jevrejske policije“ u Ulici Džordža Vašingtona broj 21 (u blizini današnje Botaničke bašte). Odatle su deportovani u logor na Starom sajmištu. Njihovi stanovi, kuće i radnje su potom pljačkane, ali gotovo da ne postoje podaci koliko je novca, zlata i umjetničkih dijela nestalo.

„Arizacija“ jevrejske imovine

„Nijemci su vrijedne predmete odvozili u Hamburg, koji je bio jedan od centara za prikupljanje oduzetih stvari iz cijele Evrope“, objašnjava Milan Koljanin, sa Instituta za savremenu istoriju. „Tamo su dragocjenosti prodavane po bagatelnim cijenama i završavale u kućama Nijemaca. Dio jevrejske imovine u Srbiji bio je prodavan, a dobijeni novac je odlazio na račun Bankferajna (bankarskog društva) u Beogradu, a potom prebacivan u Njemačku.“ O pljačkanju stanova Jevreja postoje dokazi na kopijama mikrofilmova, koje je Srbija dobila šezdesetih godina od Američkog arhiva u Vašingtonu. „Na 89 rolni, svaka ima po 400-500 snimaka, između ostalog su i popisi Jevreja, njihovih članova porodice, imovine koju su posjedovali“, navodi Koljanin i dodaje da je do sada obrađen samo dio materijala, koji je korišćen za naučne radove.

Vojni muzije prikazuje vojnu istoriju Srbije od antike do bombardovanja 1999.

Vojni muzije prikazuje vojnu istoriju Srbije od antike do bombardovanja 1999.

Do projleća 1942. godine ubijeno je više od 80 odsto Jevreja (oko 13.000) sa teritorije Srbije. Sva njihova imovina, pokretna i nepokretna, bila je oduzeta u procesu arizacije (prevođenje jevrejske imovine u arijevsku svojinu). „U tome se posebno isticala uloga Alfreda Rozenberga, koji je komandovao spoljno-političkom službom, aktivnom na prostoru okupirane Evrope, kao jedne u nizu organizacija koje su se bavile pljačkom jevrejske imovine“, priča za DW Milan Ristović, profesor Filozofskog fakulteta u Beogradu. „Iz oskudne dokumentacije koja je ostala, a posjeduje je njemački arhiv u Berlinu, vidi se da je posebno bila pokretana akcija sakupljanja umjetnina, vrijednih predmeta, knjiga… sve što je bilo u posjedu beogradskih Jevreja. Takve stvari odlagane su u centralnom magacinu, koji se nalazio u Ulici cara Uroša broj 20, na mjestu gdje je danas Galerija fresaka“, navodi Ristović.

Arhivska građa završila na bečkoj pijaci

Za vrijeme Prvog i Drugog svjetskog rata iz Srbije je odnijet oko 40 željezničkih vagona arhivske građe! Najveći dio tog opljačkanog blaga završio je u Austriji, jer je Beč bio centar za prikupljanje svega što je od spisa ukradeno u Srbiji. Tužna je činjenica da su na pijaci u Beču, srpski istorijski dokumenti služili za pakovanje pasulja, krompira, jaja… Ipak, za profesora Ristovića, najveće srpsko kulturno blago uništeno je u nacističkom bombardovanju 6. aprila 1941. godine, kada je do temelja uništena Narodna biblioteka Srbije.

Muzeji u Beogradu su uglavnom radili tokom Drugog svjetskog rata, što je, prema ocjeni istoričara, trebalo da stvori privid normalnosti tokom okupacije. Kolekcija u Muzeju kneza Pavla Karađorđevića (poslije rata Narodni muzej) opstala je zahvaljujući umješnosti njegovog tadašnjeg direktora Milana Kašanina. Zanimljivo je da su se Nijemci odgovorno ponašali prema muzejskim kolekcijama (iz Vojnog muzeja u Beogradu eksponati koji su uzeti na revers, kasnije su i vraćeni). Međutim, za predmete koji su nestali iz Vojnog muzeja, nije poznato da li su ukradeni za vrijeme okupacije, ili neposredno poslije oslobođenja, priča za DW potpukovnik Ivan Mijatović, direktor ovog muzeja.

„Nedostaje veći dio kolekcije predmeta iz dinastije Petrović-Njegoš, koju je Vojni muzej otkupio 1939. godine. Uglavnom je rijč o oružju iz zbirke kneza Danila, recimo izuzetno vrijedna kubura crnogorskog vojvode Novice Cerovića. Osim toga, nestao je pištolj marke Mauzer iz kojeg je ubijen kralj Aleksandar Karađorđević i auto u kojem je ubijen. Automobil je bio stalna postavka muzeja, poslije rata korišćen je za potrebe narodne vlasti, ali mu se ubrzo izgubio svaki trag“, kaže Mijatović i dodaje da Vojni muzej i dalje potražuje sve ove predmete.

Gering „poručio“ Tajnu večeru

Ikona Tajna večera vraćena na Oplenac

Ikona "Tajna večera" vraćena na Oplenac

Jedno od najvrjednijh umjetničkih dijela koje je odnijeto iz Srbije je ikona “Tajna večera“ sa Oplenca. Ručni rad – reljef izveden u sedefu, smješten u hrastovu zastakljenu kutiju, poklon je jerusalimskog patrijarha Damjana kralju Aleksandru Karađorđeviću 1924. godine. Poslije ubistva kralja Aleksandra u Marseju 1934, sahrani posmrtnih ostataka na Oplencu, između ostalih, prisustvovao je i Herman Gering, koji je predvodio delegaciju Trećeg rajha.

„Poslije sahrane, Gering je zamolio da mu se pokaže imanje Karađorđevića. Pri razgledanju predmeta iz riznice: ikone, oružje, umjetnička djela, Gering nije krio divljenje pred 'Tajnom večerom'. Na samom početku okupacije Srbije, Gering je preko njemačkog opunomoćenika za privredu Franca Nojhauzena naručio da mu se donese ikona“, navode za DW u Zadužbini kralja Petra I.

„U specijalnim sanducima odnijete su razne dragocjenosti Karađorđevića, a među njima i ikona 'Tajna večera', koja je završila u Geringovom zamku.“ Ikona je vraćena na Oplenac 1947. godine, ali nisu poznati detalji kako je to urađeno. Prema jednoj verziji, umjetnina je vraćena po nalogu Aleksandra Rankovića – tada bliskog Titovog saradnika. Iako je od završetka Drugog svjetskog rata prošlo gotovo 70 godina i dalje se u svijetu pojavljuju novi dokazi o bezobzirnom pljačkanju umjetnina. Stručna javnost s velikom pažnjom sada prati svaki detalj istrage slučaja Rolfa Gurlita, u čijem je stanu u Minhen, nedavno pronađena riznica vrijednih slika, za koje se sumnja da su bile u vlasništvu Jevreja.

Autor: Vladimir Minić

Odgovorni urednik: Mehmed Smajić